Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, Türk vatandaşı iken geçen süreleri başvuru tarihindeki asgari prim miktarı üzerinden, 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanma hakkı olduğunun, tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2) Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir. 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.
Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK m. 326/2). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.
Eldeki davada; davacı başvuru tarihindeki asgari prim bedeli üzerinden borçlanma hakkı olduğunun tespitine yönelik talebinden, 04.04.2016 tarihli celsede feragat etmiş, mahkemece davacının iş bu talebi yönünden, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu haliyle dava dilekçesindeki talebe göre, kısmen kabul kararı verildiği belirgin olan davalı Kurum lehine, avukatla temsil edildiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi ve davalı Kurumun kabul ret oranına göre yargılama gideri ile sorumlu tutulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: 1-Hüküm yargılama giderlerine ilişkin 5. fıkrası silinerek yerine “Davacı tarafça yapılan 100,20-TL yargılama giderinin, kabul ve ret oranına göre 50,10-TL sinin davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılmasına,
2-Hükmün 6.fıkrasından sonra gelmek üzere 7.fıkra eklenerek “Davalı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, AAÜT uyarınca belirlenen 1.800,00-TL maktu veklaet ücretinin, davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.