Mahkemesi:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dava, 30.11.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 26. maddesi olup, davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu, ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde kusurunun varlığı halinde mümkündür.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işverenin %80, müteveffa sigortalının %20 oranında kusurlu olduğu kanaati bildirilmiş, ceza davasında düzenlenen ve cezadaki hükme esas alınan kusur raporunda ise; müteveffanın ölümü ile ilgili birinci derecede ihmali bulunan iş sağlığı ve güvenliği mühendisi ... ’ın, iş yeri amiri jeoloji mühendisi ..., vardiya (maden) mühendisi ... ve vardiya ustabaşısı ...’in asli kusurlu olduğu, işletme müdürü ... ve müteveffa sigortalının tali kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu yönüyle, kusur oran ve aidiyeti bakımından mevcut raporlar arasında açık çelişki bulunmaktadır.
Konuya ilişkin olarak açılan Ceza davasında, davalı iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği mühendisi olarak görev yapan ... ve işletme müdürü ... hakkında yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetlerine karar verilmiş ve hüküm Yargıtayca onanmıştır. Eldeki dosyada ise, ceza dosyasında sanık olarak yargılanan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen, davalı iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği mühendisi olarak görev yapan ... ve işletme müdürü ... hakkında kusur tespiti yapılmamıştır. Mahkumiyet kararında tespit edilen maddi olguların hukuk hakimini bağlaması nedeniyle, cezada mahkum olanlar bakımından az da olsa kusur verilmesi gerektiği gözetilerek, ceza dosyasında, mahkum olanlara az da olsa kusur verilmesi gerekeceğinden konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişi heyetinden oluşan ve mevzuata uygun kusur raporu alınarak, çelişki de giderilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, karar verilirken, ıslahın %80 kusura yönelik olmasına göre, talebin teselsüle dayalı olduğu hususu gözden uzak tutulmamalıdır.
2-506 sayılı Yasanın 26. maddesinde düzenlenen halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde belirlenmesi gerektiğinden, kabule göre de, davacı Kurumun rücu alacağı hüküm altına alınırken, artışlı değerler dikkate alınarak hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.
Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.