Mahkemesi : 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 24.12.2015
Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilâmı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir
Hükmün, davalı şirket avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, meslek hastalığı sonucu 01.11.1992 tarihinden itibaren %28 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının, iş göremezlik oranının 01.03.2002 tarihinden itibaren artma ile %32,87’ye yükselmesi sebebiyle, fark %4,87 oranındaki iş göremezlik derecesine ilişkin ilk peşin değerli gelir ve masrafın davalı işverenden 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesine dayalı olarak rücûan tazmini istemine ilişkindir.
Mahkeme, uyulan bozma ilâmı uyarınca ve benimsenen hesap yöntemi ile bakiye kurum alacağını 26.382,63 TL şeklinde belirlemek suretiyle davanın kabulüne karar vermiştir.
Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu gibi, Dairemizin bozma kararının gereği de yerine getirilmemiştir.
Dairemizin 27.10.2011 ile 12.12.2013 günlü bozma kararları ve 27.06.2013 günlü geri çevirme kararları üzerine gönderilen ve ibraz edilen kurum kayıtlarına göre;
-01.11.1992 gelire girme tarihi itibarıyla geçerli bulunan peşin sermaye değeri hesap verileri gözetilerek, %32,87 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ilk peşin sermaye değerli gelir 114,70 TL olarak bildirilirken; ilk peşin değerli sosyal yardım zammının ise bildirilmediği,
-01.11.1992 gelire girme tarihinden, sürekli iş göremezlik derecesinin yükseldiği 01.03.2002 tarihine kadarki %28 iş göremezlik oranı üzerinden yapılan fiili ödeme tutarının 6.049,40 TL, bu tutarın, düşük iş göremezlik oranıyla artan oran arasındaki fark iş göremezlik oranına (%4,87) karşılık gelen miktarının ise 294,60 TL olarak bildirildiği,
-Kesinleşen ilk rücû davasıyla hüküm altına alınan ilk peşin değerli tutarın 6,76 TL olduğu anlaşılmaktadır.
Sürekli iş göremezlik oranındaki artışa bağlı olarak değişime uğrayan gelir, düşük iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki değişim karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.
Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibarıyla, artan iş göremezlik oranına (%32,87) göre belirlenmesi, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan bu peşin sermaye değerli gelirden, gelir başlangıç (01.11.1992) tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin yükseldiği (01.03.2002) tarihe kadar ödenen gelirin, düşük iş göremezlik oranı ile artan iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına (%4,87) karşılık gelen miktarının mahsubu gerekecektir. Bu açıklamalar çerçevesinde bulunacak ilk peşin değerli tutara, ilk rücû ile kesinleşen kusur uygulanmak ve ayrıca ilk rücû ile hükmedilen ilk peşin değerli tutar mahsup edilmek suretiyle kurum alacağı saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.
O hâlde, yapılması gereken iş; Dairemizin bozma ve geri çevirme kararları sonrası ibraz edilen kurum kayıtlarından elde edilen ve yukarıda ifade edilen belirlemeler ile, "01.11.1992 gelire girme tarihi itibarıyla geçerli bulunan peşin sermaye değeri hesap verileri gözetilerek, %32,87 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ilk peşin değerli sosyal yardım zammı" da davalı Kurum'dan sorulup saptanarak, yeniden yapılacak değerlendirme ve inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, benimsenen hatalı hesap yöntemi dikkate alınarak eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.