Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, davacının 2000 yılından önce yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve buna bağlı olarak 1999 ve öncesi dönemde emekliliğe hak kazananlar kapsayan 2012 tarihli intibak yasasından yararlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece,Vakfı 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesi kapsamında kurulmuş bir vakıf olmadığından bahisle, mahkemenin görevsizliğine ve davanın HMK'nın 115. maddesi gereğince usulden reddine, karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Vakıf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin sürsinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.
5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.
Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.
506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesin de “Bankalar, sigorta ve reasürans şirketleri, ticaret, odaları, sanayi odaları, borsalar veya bunların teşkil ettikleri birlikler personelinin malüllük, yaşlılık ve ölümlerinde yardım yapmak üzere” sandık kurulacağı, yine aynı maddenin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir.
4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun uygulanmasına ilişkin 2 nolu tebliğin de 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesine tabi sandıkların tek tek belirtilmiş, davalı Vakıflar Bankası TAO Memur ve Hizmetleri Emekli Sandığı Vakfı'da, ilgili tebliğin onyedinci sırasında gösterilmiştir.
5510 sayılı Yasanın 106.maddesinin 17/4/2008 tarihli ve 5754 sayılı Yasanın 64. maddesiyle değişik son fıkrasında, 506 sayılı Yasanın geçici 20.maddesinin, 5754 sayılı Yasanın Geçici 20.maddesinde belirtilen devir işlemlerinin tamamlanmasından sonra yürürlükten kalkacağı hüküm altına alınmıştır. Devir işlemleri tamamlanana kadar, davalı vakıf hakkında 506 sayılı Yasanın geçici 20.maddesi uygulama alanı bulacaktır. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasa'nın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde görüleceği üzere, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri 506 sayılı Yasa ile belirlenmiştir. Bu haliyle yaşlılık aylığına ilişkin uyuşmazlığın esasına girilerek, yapılacak incelemeyle sonuca varılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy