Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, davacının 01.06.2007 tarihi ile 30.11.2011 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işverene ait işyerinde 01.09.2007-30.11.2011 tarihleri arasında toplam 1530 gün süreyle hizmet aktine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı yasanın 79. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 86/9 maddeleri olup dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının kabule konu tarihte davalı işyerinde çalıştığı sabit olmakla, mahkemenin kısmen kabule ilişkin kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, 6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır.
Anılan düzenlemeler uyarınca, mahkemece kısmen kabule dair karar verilen davada avukatla temsil edilen davalılar lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfı ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin beşinci bendinden sonra gelmek üzere;“Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz harcının davalılardan ... Tekstil A.Ş.'ye iadesine, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.