Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum, davalılar ... Yapı Gıda Tem. San.Tic. Ltd. Şti., ... San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
İnceleme konusu dava, 09.06.2011 tarihli iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan gelirin ve tedavi giderinin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunu’nun 21/1-4 maddesidir.
5510 sayılı Yasanın 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından ise 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, anılan fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir; İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.
Mahkemece alınan kusur raporunda işverenler ... Yapı Gıda Tem. San.Tic. Ltd. Şti. %55, ... San. Tic. Ltd. Şti. %15, ... %5, ... %5 oranında kusurlu bulunmuş, mahkeme ilk kararında 44.850.32 TL'nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... ve ...'ın hükmedilen miktarın 22.425.16 TL kısmından sorumlu olmalarına karar vermiş, karar davacı Kurum, davalı ... Yapı Gıda Tem. San. Tic.Ltd. Şti., ... tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 10.10.2016 tarihli bozma ilamı ile davalıların sorumlu oldukları miktarların 5510 sayılı Yasanın 21/1-4 maddesine göre hesaplanması ve ...'ın işveren vekili olup olmadığının araştırılması gerektiği yönünden kararın bozulması üzerine, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda 44.850.82 TL'nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, 17.272.42 TL den ... San. Tic. Ltd. Şti. 'nin, 33.112.97 TL den ... ve ...'in sorumlu olduğuna karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma sonucunda ...'ın ... Yapı Gıda Tem. San.Tic.Ltd. Şti.'nin kurucu ortağı olduğu, şirketin 04.06.2009 tarihinde kurulduğu, ilk onbeş yıl için diğer ortak ...'ın müdür olarak atandığı tespit edilmiştir.
Bu durumda davalı ...'ın 3. kişi olarak kabul edilmesi yerinde ise de mahkemece üçüncü kişiler ... ve ...'ın gelirin yarısının %80'den, işveren şirketlerin gelirin %75'den, tedavi gideri yönünden ise bütün davalıların %80 kusur oranı üzerinden sorumlu olacakları gözetilmeksizin hatalı hesaplama ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1. fıkrasının silinmesine, yerine "1- Taleple bağlı kalınarak 22.425.16 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 22.425.16 TL nin davalılar ... Yapı Gıda Tem. San. Tic. Ltd. Şti ile ... San. Tic. Ltd. Şti'nden müştereken ve müteselsilen, gelirin onay, tedavi giderinin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine," fıkrasının yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ..., ... San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Yapı Gıda Tem. San.Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 04.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.