Mahkemesi:İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu uğradığı sürekli işgöremezlik oranının tespitini ve eksik ödenen gelirlerin tahsilini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı mirasçıları ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
5510 sayılı Yasanın 19. maddesi b bendinin ''b) Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini, takip eden ay başından başlar.'' şeklindeki düzenlemesi karşısında sürekli iş göremezlik gelirinin sağlık kurulu rapor tarihini takip eden aybaşı itibariyle bağlanması gerekir. Sürekli işgöremezlik kaybının; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu 06.10.2011 tarihli raporunda % 35,2 olduğunu belirlediği ve bozma sonrası alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu Raporunun iş göremezlik oranının % 35,2 olduğunun ve 27.08.2008 tarihindeki muayane bulgularına göre bu oranın artma kaydıyla geçerli olduğunun belirtildiği, kurumdan % 35,2 iş göremezlik oranına göre bağlanması gereken gelirin sorulduğu ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda kurumun bildirdiği gelirin yüksek olduğu gerekçesi ile bilirkişi tarafından belirlenen gelire göre hesaplama yapılarak ve mahkemece 28.08.2008 tarihinden itibaren %35,2 iş göremezlik geliri hesabına göre hüküm kurulmuş ise de karar eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.
Davacının iş göremezlik oranın 28.08.2008 tarihi itibariyle % 35,2 olduğunun belirlemiş olmasına göre gelirin 01.09.2008 tarihi itibariyle % 35,2 üzerinden hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi, yine kurumun bildirmiş olduğu gelir ile bilirkişi tarafından belirlenen gelirin farklı olması karşısında çelişkinin giderilmesi için 01.09.2008 tarihi itibariyle yıllara göre % 35,2 iş göremezlik oranına göre davacıya ödenmesi gereken gelir kurumdan sorulmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerekirken eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Mahkemece, açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırıdır.
O hâlde, davacı mirasçıları ve davalılardan Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı mirasçılarına iadesine, 22/11/2018 günü oybirliği ile karar verildi.