Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi
Dava, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı tarihin tespiti ile alacak istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
I-İSTEM:
Davacı vekili; 01/09/2006 tarihinde yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitiyle, bu tarihten itibaren yaşlılık aylığı bağlanması, 01/09/2006-01/05/2007 tarihleri arası ödenmeyen yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II-CEVAP:
Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
III-MAHKEME KARARI:
A-İLK DERECE MAHKEME KARARI
Davanın reddine karar verilmiştir.
B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
“…ne varki, Kurumun 16.10.2006 tarihinde talebi reddetmesi üzerine çalışmaya devam ettiği, Kurumun sigorta başlangıcı konusunda niza çıkarması nedeniyle açılan Ankara 18. İş Mahkemesi'nin 2009/1015 esas ve 2013/839 karar sayılı dava dosyasında verilen kararda davacının sigorta başlangıcının 02.04.1982 tarihi olduğunun tespit edildiği, anılan kararın Yargıtay 10. HD'nin 26.11.2015 tarih ve 2015/22072 esas ve 2015/20719 karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği, 506 sayılı Yasanın geçici 81/B-c bendine göre davacıya ilk tahsis talebinde bulunduğu, 11.10.2006 tarihi itibareyle; yaşlılık aylığı bağlanma şartlarının oluştuğu halde Kurumun talebi reddetmesi üzerine çalışmaya devam etmesi nedeniyle, işten ayrılma koşulunun davacı aleyhine değerlendirilemeyeceği, bu döneme ilişkin olarak sosyal güvenlik destek primi kesilmesinin mümkün bulunması karşısında davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle davacıya 01.11.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına, 01.11.2006 ile 01.05.2007 tarihi arasında ödenmesi gereken yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine, dair karar verilmiştir.
IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:
Davalı Kurum vekili, kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:
Dosya kapsamı incelendiğinde, 02.12.1983 tarihi sigortalılık başlangıcı kabul edilerek 01.05.2007 den itibaren bağlanan aylığın, 01.09.2006 tarihinden bağlanması ile alacak talepli işbu davanın açıldığı, sigorta başlangıcının 01.05.1983 olduğunun tespiti istemli 22.12.2005 tarihinde açılan başka bir davada verilen kabul kararının 26.11.2015 tarihinde kesinleştiği, davacının 11.10.2006 tarihli tahsis talebini de içine alacak şekilde 02.04.2007 tarihine kadar aralıksız 506 sayılı Yasa kapsamında çalıştığı belirgin olup, Bölge Adliye Mahkemesince, şartlar oluştuğu halde Kurumun talebi reddetmesi üzerine davacının çalışmaya devam etmesi durumunun davacı aleyhine değerlendirilemeyeceği ile 11.10.2006 tahsis sonrası döneme ilişkin olmak üzere sosyal güvenlik destek primi kesilmesinin mümkün bulunmasına göre davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de; söz konusu hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.
Davanın yasal dayanaklarından 506 sayılı Yasa’nın 62. maddesi “Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki ay başından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır.” hükmüne amir olup, tahsis talep tarihinde işten ayrılmadığı belirgin olan davacı yönünden, kurum işleminin yerinde olduğu ve dolayısıyla davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmü bozulmalıdır.
SONUÇ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy