Mahkemesi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi
...
Dava, sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
I-İSTEM:
Davacı vekili, Bağ-Kur sigortalısı olan davacının, 24.10.2008 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.
II-CEVAP:
Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.
III-MAHKEME KARARI:
A-İLK DERECE MAHKEME KARARI
Davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile; 24/10/2008 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle davacıya prim borcunun ödendiği 05/11/2014 tarihini takip eden ay başından itibaren sürekli iş göremezlik ödeneği bağlanması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
“…geçici işgöremezlik hali tespit edilmeden sigortalı sürekli işgöremezlik durumuna girdiğinden, gelirin başlangıcı, 5510 sayılı Kanun'un 19.maddesinin 9.fıkrası hükmüne göre sürekli işgöremezliği saptayan sağlık kurulu raporunu takip eden ayın birinci günü olduğundan, davacıya sürekli işgöremezlik gelirinin 01/04/2015 tarihinden itibaren bağlanması gerekmektedir.” gerekçesiyle Davalının istinaf talebinin kabulüne,
Davacının istinaf talebinin reddine,
Kocaeli 2.İş Mahkemesinin 2016/156 Esas, 2017/90 Karar sayılı 19/04/2017 tarihli kararının kaldırılmasına,
Davanın kısmen kabulü ile;
... T.C Kimlik numaralı ...'a 01/04/2015 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine,
Fazlaya ilişkin istemin reddine, dair karar verilmiştir.
IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:
Davacı Vekili:Maluliyete ilişkin 2008 tarihli raporlar nazarında gelir başlangıç tarihinin belirlenmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.
Davalı Vekili: Tescil öncesi uğranıldığı iddia edilen iş kazaları için gelir bağlanamayacağını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.
V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilin temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dosya kapsamı incelendiğinde, 24.11.2010 tarihinde tescil başvurusunda bulunan davacının, Bağ-Kur tescil kaydının 01.10.2008 tarihinden itibaren başlatıldığı, 24.10.2008 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu %61 oranında maluliyeti bulunan davacının 07.11.2014 tarihinde Kuruma başvurması üzerine, olayın iş kazası olarak kabul edildiği, ne var ki; 5510 sayılı Yasa’nın 23 maddesinin son fıkrası gereği gelir bağlanamayacağının belirtilmesi üzerine işbu davanın açıldığı, mahkemece, tescilin geç yapılmasının aylık bağlanmasına engel oluşturmayacağı gerekçesiyle primin yatırıldığı takip eden ay başından sürekli iş göremezlik gelirinin ödenmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince ise, rapor tarihi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; davanın Yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasa’nın 23. Maddesinin son fıkrası, “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalı olduğu halde, 8 inci maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen süre içerisinde bildirimde bulunmayanlara, bildirimde bulunulmayan sürede meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenmez.” hükmüne amir olup, ilgili bölge adliye mahkemesince, bu madde hükümleri tartışılmaksızın karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye
Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair kararı bozulmalıdır.
SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.