Bölge Adliye
Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
Dava, fuzulen ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, nispi harcın yatırılmaması nedeniyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiş olup, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen 15.01.2017 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun, 366/1. maddesi yollamasıyla Harç ve giderlerin yatırılması başlığını taşıyan 344. maddesi, "(1) İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir." hükmü düzenlenmiştir.
Eldeki davada ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince nispi harcın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde tamamlanması yönündeki muhtıranın davacıya 05.01.2018 tarihinde tebliğ edildiğinin ve eksikliğin tamamlanmaması nedeniyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince “temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına” ilişkin karar verilmesi yerindedir.
SONUÇ: Temyiz edilen 15.01.2017 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan tahsiline, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy