Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, ölüm aylığının 13.03.2012 tarihinden itibaren yeniden bağlanması talebine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Hakkında verilen boşanma kararı 01.03.2004 tarihinde kesinleşen davacının, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca kesildiği anlaşılmakta olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde davanın kabulü yönünde hüküm tesis edilmiştir.
Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.
Belirtilen açıklamalar ışığında mahkemece yapılması gereken davacı ve boşandığı eşi ...'nun aylık bağlanma talebi olan 13.03.2012 tarihinden sonraki adreslerindeki komşu, kapıcı, yönetici, Muhtar ve azalarının tespit edilip dinlenmeli, ikmal edilecek tüm deliller nazarında değerlendirilme yapılıp neticesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.
Kabule göre de davacı ...'e tahsis talep tarihi olan 13.03.2012 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiği şeklinde karar verilmiş ise de, kararın 5510 sayılı Yasanın 35/b-4 alt bendi gereğince müracaat tarihini takip eden ay başından itibaren aylık bağlanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.
Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.