Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.
Hükmün davacı Kurum ile davalılardan ... ve ...İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, 17.11.2000 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece uyulan bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.
Yerel mahkeme tarafından 29.11.2012 tarihli celsede uyulmasına karar verilen dairemizin 12.03.2012 tarihli, 2010/14805 E. - 2012/4549 K. sayılı bozma ilamında “...Davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin birinci fıkrasında yer alan, “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararıyla, Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş; Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenleme uyarınca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmadığından; dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince reddine karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip, vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmiş olması da, isabetsizdir.” şeklindeki bozma sebebine rağmen mahkemece yeniden yapılan yargılamada verilen hükümde, davalılar lehine ve davacı kurum aleyhine yeniden vekalet ücreti takdir edilmiştir.
Davanın kısmen reddine neden olan “506 sayılı Yasanın 26. maddesinin birinci fıkrasında yer alan, “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararıyla, Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmesi” karşısında ve uyulan bozma ilamı gereğince davacı kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Hükümdeki, kurum aleyhine verilen vekalet ücretine ilişkin “Redden dolayı kendilerini davada vekille temsil ettiren davalılar vekillerine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi nazara alınarak takdiren 1.198,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp bu davalılara verilmesine” şeklindeki kısmının silinerek hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve ...İnş. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 01.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.