... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu adına Av. ... arasındaki dava hakkında Adana 2. İş Mahkemesinden verilen 27.02.2018 tarih 2016/104 E. – 2018/150 K. sayılı hükmünün, Dairemizin 25.12.2018 tarih 2018/6160 E. – 2018/11073 K. sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına dair karar verilmiştir. Davalı Kurum vekili tarafından maddi hata nedeniyle kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1-İş Mahkemeleri Kanun’unun 8/3’üncü madde hükmü uyarınca İş Mahkemelerince verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ne var ki, Yargıtay onama ve bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunması hallerinde dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayanılarak verilmiş olan onama ve bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Bu sebeple Dairemizin 25.12.2018 tarih 2018/6160 E., 2018/11073 K. sayılı ilamının davalı kuruma yönelik vekalet ücretini düzenleyen kısmında maddi hata bulunduğu anlaşıldığından onama kararının ortadan kaldırılmasına,
2-Davalı Kurumun temyiz itirazlarının irdelenmesi bakımından;
Eldeki davada, Mahkemece, davacının kesinleşen mahkeme kararı ile maluliyet aylığına işleyen faizlere de hak kazanmış olduğuna dair karar verilmesi isabetli ise de, aylıkların geç ödenmesi nedeniyle işleyen faizler bakımından, 5510 sayılı Yasa’nın 42. (506 sayılı Yasa'nın 116.) maddesinin “Kurum, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanacak gelir, aylık veya toptan ödemeleri, gerekli belgelerin ve incelemelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde hesap ve tespit ederek sonuçlarını yazı ile bildirir.” hükmü uyarınca, Kurum'un, yaşlılık aylığı tahsis tarihini takip eden 3 aylık sürenin sonundan itibaren faiz alacağı ile sorumlu tutulacağı nazara alındığında, mahkemece bu durumun dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılması ile Adana 2. İş Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli hükmünün, tamamen silinmesi ve yerine;
“1-Davanın kısmen kabulü ile 62.734,82 TL faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine,
2-Davalı Kurum harçtan bağışık olduğundan harç takdirine yer olmadığına,
3-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 7.250,83 TL Vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,
4-Kısmen kabule göre, AAÜT. Uyarınca 171,52 TL ücreti vekâletin davacıdan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren davalı kuruma verilmesine,
5-Davacı tarafından yapılan toplam 421,60 TL yargılama giderinin kısmen kabule göre takdiren 400 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,
6-Gider avansının artan kısmının talep halinde ilgilisine iadesine,” hükmünün yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.