Mahkemesi:İş Mahkemesi
...
Dava, ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.02.2013 tarihli karar, Dairemizin 12.02.2014 tarih ve 2013/8741 Esas, 2014/2382 Karar sayılı ilamı ile “506 sayılı Kanunun 80., 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi, 6183 sayılı Kanunun Mükerrer 35. maddesi gereği davacının şirket ortağı olmasının yeterli olduğu göz önüne alındığında, hissesi araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece önceki kararda direnilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulu’nun 2016/10-2071 Esas, 2020/405 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının onanmasına, davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Eldeki davada, her ne kadar Mahkemece direnme kararında, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Uyarınca taraflar lehine hükmedilen vekalet ücretlerinin yanlış hesaplanması ve yargılama giderlerinin kabul ret oranına göre paylaştırılmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle,
1-Hükmün 3. fıkrasında yer alan “147,35 TL” ibaresinin silinerek, yerine “294,28 TL” ibaresinin yazılmasına,
2-Hükmün 5. fıkrasında yer alan “7.245,89 TL” ibaresinin silinerek, yerine “12.520,19 TL” ibaresinin yazılmasına,
3-Hükmün 6. fıkrasında yer alan “12.474,15 TL” ibaresinin silinerek, yerine “7.245,89 TL” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.