Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkeme, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi bozma kararına uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, davacının 01.06.2000-16.07.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01.06.2000– 06.04.2004 arasında hizmet akdi ile çalışmanın tespitine dair verilen karar; davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesi’nin 24.12.2018 tarih ve 2018/ 2751 E., 2018/ 9580 K. sayılı ilamı ile davalı şirketin vergi mükellefiyetinin hangi tarihte başladığı, ihtilaflı dönemde faal olup olmadığı tespit edilerek; bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıkların beyanlarına başvurulması gerektiği, bu beyanlar ile yetinilmediği taktirde, o tarihte komşu olan diğer işyeri tanıklarının beyanlarına başvurularak hüküm tesis edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş olup; bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirket nezdinde 27.12.2000 ile 16.07.2010 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği gereği kamu düzenini ilgilendirmesi nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerekmektedir.
1- Eldeki davada, öncelikle Mahkemece verilen ilk kararın kabul kısmının 01.06.2000 ile 06.04.2004 arasına yönelik olduğu, iş bu kararın davalılar tarafından temyiz edildiği, davacı tarafça temyiz edilmediği anlaşılmakla; bu husus kazanılmış hak oluşturmakla 01.06.2000 ile 06.04.2004 tarihini aşar şekilde kabul hükmü tesisi, hatalı bulunmuştur.
2- Öte yandan, önceki bozma ilamında da; davalı işyerinin talep döneminde faaliyeti konusunda araştırma yapılarak karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiş olup, davalı işyerinin petrol istasyonu olduğu, faaliyeti gereği aldığı yakıtlar ve müşterilere verdiği yakıtlar için fatura, fiş vermek zorunda olduğu, vergi kaydı olmadan satış yapamayacağından dolayı; pompacı olduğu belirtilen davacının, işverenin nezdinde hizmetinin, ancak vergi kaydı olduğu dönemde mümkün olabileceği dikkate alınarak; davalı işyerinin vergi kaydının olmadığı süre bakımından da kabul hükmü kurulması hatalıdır.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın; yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 29.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.