Mahkemesi: ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
İlk Derece
Mahkemesi: ... 34. İş Mahkemesi
Dava, iş kazası sonucu oluşan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davacı ve davalılardan Türk Telekominikasyon A.Ş. vekillerinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.
... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı ve davalılardan Türk Telekominikasyon A.Ş. vekilleri tarafından süresi içersinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
A)Davalı vekilinin davacı anne ... ile kardeş ... lehlerine hükmedilen manevi tazminata, davacı vekilinin ise eş ..., Anne ... ile kardeş ...’ın reddolan manevi tazminat istemlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.
Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.
25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”.
HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.
Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL ve 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070 TL’dir.
Somut olay incelendiğinde, davacılar vekilinin müvekkillerinden müteveffa sigortalının eşi ... lehine 150.000,00 TL manevi tazminat, annesi ... lehine 75.000,00 TL manevi tazminat, kardeşi ... lehine 40.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, ilk derece mahkemesinin 02.09.2020 tarihli kararıyla davacı eş ... lehine 100.000,00 TL, annesi ... Lehine 50.000,00 TL ve kardeşi ... lehine 15.000 TL manevi tazminata hükmedildiği, davacılar ve davalı vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli kararıyla esastan reddine karar verildiği iş bu hükümlerin davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. HMK 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alındığında, kesinlik sınırının her bir talep ve reddolan istem yönünden diğer hükümlerden bağımsız değerlendirilmesi gerektiği gözetildiğinde davacı anne ... ve kardeş ... lehine hükmedilen manevi tazminat hükümlerinin ayrı ayrı davalı aleyhine, davacı eş ..., anne ... ve Kardeş ...’in reddolan manevi tazminat istemlerinin ise iş bu davacılar aleyhine Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan 72.070 TL’lik temyiz (kesinlik) sınırının altında kalması nedeniyle, tarafların mahkeme hükmünün bu kısımlarına yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.
B)Davalı vekilinin Eş ... lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat, çocuklar ... ve ... lehlerine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar, ile davacılar vekilinin ise temyiz itirazlarına göre davacı çocuklar ... ve ...’ün reddolan manevi tazminat istemlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacılar ve davalı vekillerinin bu hüküm kısımlarına yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kabul ve redde ilişkin tazminat hükümlerinin ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerden alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy