Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesi
Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar ve davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince davacıların ve davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları'nın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
I-İSTEM
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, kazalı sigortalının Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları Genel Müdürlüğü ... Gar Müdürlüğü 1. Peronda davalı ...Tem. Ltd.Şti.-... Adi Ortaklığının temizlik işçisi olarak çalıştığı, kolonlar arasına bayrak asmak üzere görevlendirilmesi üzerine optik kaldırıcı olarak tabir edilen tekerlekli seyyar insan kaldırma taşıma aracıyla yüksekte bayrak asma işini yaparken üzerinde bulunduğu cihazın sallanarak devrilmesi neticesinde yüksekten düşerek sol diz büyük kemiğıinin kırıldığı iddiasıyla kazalı sigortalı için 1.000,00-TL maddi, 145,00-TL dizlik ücreti, 20.000,00-TL manevi, kazalının eş ve iki çocuğu için ise ayrı ayrı 1.000,00-er TL maddi, 10.000,00-er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davacı vekili 25/01/2019 tarihli talep artırım dilekçesi ile kazalı sigortalı için maddi tazminat talebini 80.819,18-TL ye çıkarmıştır.
II-CEVAP
Davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.
III-MAHKEME KARARI
A-İLK DERECE MAHKEME KARARI
Kazalı sigortalının 29/08/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda % 17 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, hükme esas alınan kusur raporunda kazanın meydana gelişinde davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları’nın % 35 oranında, davalı adi ortaklığın % 35 oranında ve davacının % 30 oranında kusurlu olduğunun bildirildiği, hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, sürekli iş göremezlik oranı, tarafların kusur oranı, kurum tarafından yapılan ödemeler ve dosya kapsamı nazara alınarak davacı kazalının 80.717,68-TL maddi zararının olduğunun, 101,50-TL dizlik ücretinin tespit edildiği ve 15.000,00 TL manevi, kazalının eşi için ise 7.500,00-TL manevi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.
B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
Davacı ve davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:
Davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekili temyiz dilekçesinde özetle; husumet itirazları olduğunu, ihale makamı olup asıl işveren olmadığını, işin bütünü ile devredildiğini, 14/02/2019 tarihli itiraz dilekçelerinde rapor tarihi olan 28/01/2019 tarihi itibariyle işlem yapılması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir..
V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:
1-Davacı Sigortalı ve Eşinin Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden;
Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.
Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.
25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”.
HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren Mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir
Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 tarihi sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL, 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için ise 72.070,00 TL‘dir
Somut olay incelendiğinde, davacı sigortalı ve eşinin manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin miktar yönünden yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekilinin anılan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Diğer Hükümler Yönünden;
Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları‘nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
Dava, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ve yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile, davacı çocukların maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine, kazalı sigortalı için 80.717,68-TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 15.000,00-TL manevi tazminatın 29/08/2013 tarihinden itibaren, 101,50 TL açı ayarlı dizlik ücretinin ise fatura tarihi olan 10/01/2014 tarihinden itibaren, davacı eş için maddi tazminat talebinin reddi ile takdiren 7.500,00-TL manevi tazminatın 29/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştkereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, bu kararın davacılar ve davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekillerince istinaf yoluna götürüldüğü, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davacı ve davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
İşlemiş dönem de denilen bilinen dönem zararı, işçinin, iş kazasında olay tarihi ile hüküm tarihine en yakın (son rapor) tarihi arasındaki süre içinde sürekli iş göremezliğe sonucu kazanç kaybından doğan maddi zarardır.
Beden tamlığına karşı işlenen haksız fiillerde zararın gerçek miktar ve şümulü zamanla daha iyi anlaşılabileceğinden mümkün olduğu kadar geç bir tarihin esas alınması gereği meydandadır. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu‘nun 46/2. maddesinde ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu‘nun 75. maddesinde cismani zararın hangi tarih esas alınarak hesaplanacağı hakkında yeterli açıklık bulunmakta, cismani zararın hüküm tarihindeki duruma göre hesaplanması kabul edilmektedir. (Tekinay, Destekten Mahrum Kalma Tazminatı S.201.202). Bu itibarla, hüküm tarihine en yakın veriler nazara alarak rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın somut olarak hesaplanması gerekir. Bu husus "gerçek belli iken varsayıma gidilemez" ilkesinin de gereğidir.
Somut olayda, bilinen (işlemiş devre) hesabının rapor tarihi esas alınarak yapılması bu tarihten sonra ise bilinmeyen (işleyecek devre) hesabına geçilerek hesabın sürdürülmesi gerektiği açık olmasına karşın; mahkemece hükme esas alınan raporda bilinen dönem sonunun rapor tarihi olan 28/01/2019 tarihi olarak esas alınması gerekirken; 31/12/2019 tarihi olarak esas alınarak hata yapıldığı anlaşılmaktadır.
Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davacının sürekli iş göremezlik tazminatının hesabı noktasında hükme esas alınan ve davacının ıslahının dayanağını oluşturan 28/01/2019 tarihli hesap raporunda bilinen (işlemiş) dönem sonu tarihini 28/01/2019 olarak almak ve diğer verileri değiştirmeksizin gözetmek suretiyle davacının maddi tazminat alacağını belirletmek, davacının talebini de gözeterek davacının sürekli iş göremezlik tazminat istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde. davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryolları'na iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 22/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.