Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Her ne kadar mahkemece, “davanın kabulü ile; ... T.C. Kimlik numaralı davacı ...'ın 02/06/1987 - 31/07/1995 tarihleri arasında 2842 gün zorunlu Bağ-Kur kapsamında hizmeti bulunduğunun tespitine,” şeklinde hüküm kurulmuş ise de, davacının vergi kayıtları dönemleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle infaza elverişli olacak şekilde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hükmün (1). paragrafı silinerek yerine, “davanın kabulü ile; ... T.C. Kimlik numaralı davacı ...'ın vergi kayıtlarına dayalı olan 02.06.1987 - 31.12.1991, 10.03.1992 - 09.12.1993, 07.01.1994 - 31.07.1995 tarihleri arasında 2842 gün zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı kapsamında hizmeti bulunduğunun tespitine” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.