Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
İlk Derece Mahkemesi :Denizli 4. İş Mahkemesi
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir
İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili ve ihbar olunan Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve ihbar olunan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, feri müdahil Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Davacı vekili, davacının 01/07/2010- 28/03/2017 tarihileri arasında aralıksız olarak çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece, yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, davacının 01.05.2011- 28.02.2017 tarihleri arasında davalı ... adına kayıtlı 1067110 020 sicil numaralı iş yerinde, kesintisiz olarak çalıştığının ve davacının çalışmalarının her ay için 13 gün olmak üzere; 2011 yılından 91 gün, 2012 yılından 156 gün, 2013 yılından 156 gün, 2014 yılından 156 gün, 2015 yılından 156 gün, 2016 yılından 156 gün, 2017 yılından 26 gün olmak üzere toplam 897 gün prim günü hizmetinin bulunduğunun tespitine, 01.07.2010- 31.10.2010 tarihleri arası dönem yönünden ve fazlaya ilişkin süreler yönünden davacının talebinin reddine karar verilmiştir.
Mahkemenin davacının 01.05.2011- 28.02.2017 tarihleri arasında her ay için 13 gün olmak üzere davalı ... adına kayıtlı 1067110 020 sicil numaralı iş yerinde kesintisiz olarak çalıştığının tesptine dair kısmen kabul kararı yerinde olmakla birlikte; davacının hiç bildirimi bulunmayan 01.05.2011-31.12.2011 tarihleri arasında 2011 yılında her ay 13 gün olmak üzere “91 gün” yerine “104 gün”, 01.05.2011- 28.02.2017 tarihleri arasında ise toplam “897 gün” yerine “910 gün” çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 1.fıkrasının A bendinde yer alan “91” rakamlarının silinerek yerine “104”; “897” rakamlarının silinerek yerine “910” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.