MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenlik yanında 20.09.2008 ile 10.09.2009 tarihleri arası aylık brüt 2.000,00 Euro ücretle çalıştığını, işçilik alacakları istemli Ankara 44. İş Mahkemesi 2018/441 E. sayılı dosyada yargılama sonucu ücret tutarı belirlenip, buna göre işçilik alacaklarına hükmedilen kararın kesinleştiğini, davalı işverence SGK'ya bildirimlerin gerçek ücret üzerinden yapılmadığını, bu nedenle davacının çalıştığı dönemler itibariyle sigorta primine esas kazancının gerçek ücret üzerinden tespitini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının iddiasını usulünce ispatlaması gerektiğini, Kurum işlemlerinin yerinde ve yasal mevzuata uygun olduğunu beyanlda davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının Libya'daki çalışması ve sosyal güvenlik sözleşmesine göre işlem yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının kuruma bildirilen sigorta prime esas kazançlarına ek olarak 2008/10 ayında 2.213,00 TL, 2008/11 ayında 2.213,00 TL, 2008/12 ayında 2.213,00 TL, 2009/01 ayında 2.363,00 TL, 2009/02 ayında 2.363,00 TL, 2009/03 ayında 2.363,00 TL, 2009/04 ayında 2.363,00 TL, 2009/05 ayında 2.363,00 TL, 2009/06 ayında 2.363,00 TL, 2009/07 ayında 2.511,50 TL, 2009/08 ayında 2.511,50 TL ek kazanç tutarı üzerinden davalı işveren tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna primlerin ödenmesi gerektiğinin tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalar vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.