MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararına davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; "müvekkillerinin murisi ...'ın davalı şirkete ait iş yerinde yaz döneminde su tesisatçısı, kış döneminde ise bekçi olarak çalıştığını, 14.12.2016 tarihinde aynı işyerinde çalışan olan dava dışı ... ve ... tarafından hunharca işlenen cinayet neticesinde işyerinde öldürüldüğünü, olayın iş kazası olduğunu, olaya ilişkin tüm kusurun davalı işveren ile çalışanları olan üçüncü kişilere ait olduğunu, işveren ile çalışanları olan üçüncü kişilerin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu beyanla davacı ... için şimdilik 100,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, davacı ... için şimdilik 100,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi ve davacı ... için şimdilik 100,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların iddialarının gerçeği yansıtmadığını, dava konusu olayda müvekkilinin kusuru bulunmadığını, ceza dosyasında da belirtildiği üzere olayın ölen ve öldürenler arasındaki şahsi alacak-verecek işi nedeniyle işyerinde olduğunu, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davalı şirketin iş güvenliği hususunda tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''...Davanın reddine,..'' karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı şirketin müteveffaya gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini aldırmadığının mahkemenin kararıyla sabit olduğunu, bu eğitim verilmediğinden müteveffanın nasıl hareket edeceğini bilmeden olduğu yerde kaldığını ve yakın mesafeden atışla öldürüldüğünü, her ne kadar davalı tarafından özel güvenlik görevlisi istihdam edilmişse de, olay günü gece vardiyasında işyerinde güvenlik görevlisi bulunmadığını, işverenin gece vakti işyerine ve işçilere gelebilecek saldırı için gerekli önlemleri almadığını, oteli dışarıdan gelecek tehlikelere karşı korumak için su tesisatçısı olan müteveffayı ve şoför olan ...'yü görevlendirdiğini, müteveffaya gerekli kişisel korucuyu ekipmanı vermediğini, işyerinde risk değerlendirmesi yapmadığını, bu kapsamda en basit haliyle otelin arka kısmında kamera bulundurmadığını, tüm bunların planlanmış cinayet için uygun zemin hazırladığını, bilirkişi raporunda işin niteliğine uygun tüm teçhizatın tek tek ve ayrı olarak değerlendirmesi gerekirken yüzeysel ve farazi bir tespitte bulunulduğunu, 04.07.2020 ve 27.01.2021 tarihli raporların adeta kopyala-yapıştır mantığıyla birçok ifadeyi, iddianameyi ve kararı alıntılayarak oluşturulduğunu ve sonuçta iki satırlık bir kanaat ile aynı neticeye varıldığının belirtildiğini, üçüncü kişi durumundaki ... ve ...'in eylemleriyle illiyet bağının kesilmediğini, bu yönden ceza mahkemesi kararının bir bağlayıcılığının olmadığını, Yargıtayın Yerleşik İçtihatlarında işverenin işçiyi görevi dışında görevlendirmesinin işvereni sorumluluktan kurtarmayacağının, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini temin için gerekli olanları yapmak zorunda olduğunun belirtildiğini, mahkemece bilirkişi raporları ile uzman görüşü arasındaki çelişki giderilmeksizin yeniden hüküm kurulduğunu, davalının sorumluluğunun adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında da irdelenmesi gerektiğini, yemin ve isticvap delilleri dikkate alınmadan karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur raporunun dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.