MAHKEMESİ: Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2021/2581 E., 2022/1087 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Giresun İş Mahkemesi
SAYISI: 2020/203 E., 2021/654 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan ... 'nın 02.08.2012 tarihinde meydana gelen olay sonucu 25.07.2016 tarihinde vefat ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça açılan ve Mahkemede görülen 2015/9 Esas 2018/421 Karar sayılı dosyada davacıların maddi ve manevi tazminata hak kazandıklarını ve bunu tahsil ettiklerini, aynı tazminata ikinci kez hükmedilemeyeceğini, hükmedilse dahi aldıkları tazminatın mahsubu gerektiğini, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talep edemeyeceğini, kazaya kullanılan malzemelerin güvenli olmayışının sebebiyet verdiğini, diğer davalı ... ile davacılar murisinin yaptıkları elektrik işi sebebiyle bu malzemenin güvenli olmadığını öngörebilecek durumda olduklarını ve bu nedenle kusurları bulunduğunu, bunun davalılara rücu edilmesinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne,
1-Davacı ...'nın destekten yoksun kalma tazminatı talebinin kabulüne, 90.194,54-TL tazminatın vefat tarihi olan 25.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ya verilmesine,
2-Davacı ...'nın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 30.000,00-TL manevi tazminatın vefat tarihi olan 25.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine,
3-Davacı ...'nın destekten yoksun kalma tazminatı talebinin kabulüne, 139.572,40-TL tazminatın vefat tarihi olan 25.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ya verilmesine,
4-Davacı ...'nın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 30.000,00-TL manevi tazminatın vefat tarihi olan 25.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların çocuğu ...'nın 02.08.2012 tarihinde davalılara ait iş yerinde çalışmakta iken geçirdiği iş kazası nedeniyle yaralandığı, %100 malul kaldığı, yaralanmadan dolayı davacıların ... için maddi ve manevi, kendileri için ise manevi tazminat istemiyle Giresun iş Mahkemesinde dava açtıkları, bu dava devam ederken ...'nın davaya konu iş kazası nedeniyle hayatını kaybettiği, Mahkemenin 2015/9 Esas 2018/421 Karar sayılı dosyası ile görülen tazminat davasında davanın kabulüne dair kararın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 2018/4026 Esas 2020/420 Karar sayılı istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, hükme esas alınan hesap raporunda davacıların oğlunun ölüm tarihi olan 25.07.2016 tarihine kadar hesap yapılarak maddi tazminat isteminin hüküm altına alındığı, dava açıldığı tarihte ölüm olayı olmadığından davacıların mevcut hal ve şartlara göre manevi tazminat isteminde bulundukları, kendileri için maddi tazminat isteminde de bulunmadıkları anlaşılmakla derdestlik veya kesin hüküm itirazının yerinde olmadığı, olayın oluşuna ve dosya kapsamına göre ... ...'nın %10, ...'nın %60, ...'ın %5 ve Özdoğan Yapı'nın %25 oranında kusurlu bulunmasında isabetsizlik görülmediği, ölenin iş kazasının meydana geldiği tarihteki yaşı, yaklaşık 4 yıl boyunca hastalığının devam etmesi sonucu vefat etmesi, bu sürede davacıların yaşadığı üzüntü dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat olaya ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, dosyadaki belgelerde SGK tarafından müteveffanın annesine ölüm geliri bağlandığı, babasına ise ölüm geliri bağlanmadığının bildirildiği, müteveffanın annesinin destek ihtiyacının varlığının ispatlandığı, müteveffanın olay tarihinde 17 yaşında bulunması, evli olmaması, olaydan sonra anne ve babası tarafından bakımının yapılmış olması, babasına emekli olması nedeniyle bağlanan maaş düzeyi dikkate alındığında davacı babanın da destek ihtiyacını ispatladığının kabul edildiği, maddi tazminat hesabının müteveffanın ölüm tarihinden itibaren yapıldığından davalı vekilinin önceki yargılamada yapılan ödemelerin mahsup edilmesi yönündeki istinaf talebinin de yerinde görülmediği gerekçesiyle; davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle;
a. Giresun İş Mahkemesi'nin 2015/9 Esas 2018 /421 Karar sayılı dosyasında verilen karara göre ...'nın ölümünden sonra davacıların maddi ve manevi tazminata hak kazandıklarını, bu dosyada zararın karşılandığını, aynı tazminata ikinci kez hükmedilmesinin mümkün olmadığını, hükmedilse dahi murislerin aldıklarının tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini,
b. Ölenin ve işvereninin olayda kusurlarının bulunduğunu,
c.Davacıların ölenin anne ve babası olduğunu, ölüm sebebiyle desteğinden yoksun kaldıklarını ispat etmesi gerektiğini
d. Hükmedilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
3. Değerlendirme
1.Davacı baba için hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara, davacı anne için hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
b.6100 sayılı HMK nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.
c.Dosya içeriğine göre, temyize getirilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.
2.Davacı anne için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacı baba için hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara, davacı anne için hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,
2.Davacı anne için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.