MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/943 E., 2024/303 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İslahiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/360 E., 2023/167 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin İslahiye İlçesi ... Köyünde yer alan ...'ye ait çiftlikte 2002 yılından itibaren hizmet akdine dayalı düz işçi olarak çalıştığını, dönemin asgari ücreti kadar maaş aldığını, müvekkilinin asker dönüşü çalışmaya devam ettiğini, 02.08.2009 tarihinde İslahiye İlçesi, ... Köyü'nde işveren ... sevk ve idaresindeki 27... plakalı traktör ile hayvan gübresi yükledikten sonra köy içinde hareket halinde iken ...'nün manevra yaptığı esnada traktör ve römork takla atması neticesinde gerçekleşen kazada müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, kazanın mesai saati içerisinde işveren tarafından verilen emir gereğince yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana geldiğinden yaşanan olayın iş kazası olduğunu ve müvekkilinin Gaziantep 25 ... Hastanesinde tedavi gördüğü, İslahiye CBS'nin 2009/1621 soruşturma sayılı dosyasında takipsizlik kararı verdiğini belirterek, müvekkilinde oluşan kalıcı maluliyetinden kaynaklı zararın temini için maddi ve manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle;davanın maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın yanlış olduğunu, en son asgari ücret verileri dikkate alınmadığını, ödeme tarihindeki asgari ücrete göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, manevi tazminat miktarının az olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20... . maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi
3. Değerlendirme
A) Davacı vekilinin davacı yararına hükmedilen manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre reddine karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.
B) Davacı vekilinin davacı yararına hükmedilen maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden ;
Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Dosya kapsamından; davaya konu olayın trafik iş kazası niteliğinde olduğu, davacı tarafça temyize konu maddi ve manevi tazminat talepli dava dosyasından daha önce 15.10.2012 tarihinde kazanın gerçekleştiği aracın trafik sigortasının bulunmaması nedeniyle Güvence Hesabına karşı maddi tazminat talepli dava açıldığı, İslahiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/355 Esas, 2019/471 Karar sayılı dosyasında davacının maddi zararının tespiti amacıyla hükme esas alınan 04.04.2019 tarihli hesap raporunda davacı kazalının sürekli iş göremezlik oranı %26,2 oranı kabul edilerek ve davacının %25, dava dışı işverenin %75 oranında kusurlu olduğu kabulü ile maddi zararın 163.954,50 TL olarak hesaplandığı, davacı vekilince anılan rapora itiraz edilmediği, Mahkemece raporun hükme esas alınması suretiyle poliçe teminat limiti dahilinde davanın kabulüne karar verildiği, anılan kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 202/18748 Esas, 2022/377 Karar sayılı ilamı ile onandığı ve 13.01.2022 tarihinde kesinleştiği, temyize konu dava dosyasında ise hükme esas alınan 16.01.2023 tarihli hesap raporunda ise davacının sürekli iş göremezlik oranı %20,2 oranı ve kusur oranları yönünden ise davacının %20, davalı işverenin ise %80 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek güvence hesabına karşı açılan dava dosyasında ödenen miktarın dikkate alınması suretiyle ödeme tarihi itibariyle zarar hesabı yapılmış, güvence hesabının ferileri ile birlikte yaptığı ödeme karşılığında davacının bakiye zararı bulunmadığı tespitinde bulunulmuş, Mahkemece anılan rapor hükme esas alınarak ödeme nedeniyle maddi tazminat talebinin reddi ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
Somut olayda, davacı tarafça güvence hesabına karşı açılan İslahiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/355 Esas, 2019/471 Karar sayılı dosyasında maddi zararının tespiti amacıyla hükme esas alınan 04.04.2019 tarihli hesap raporuna davacı vekilince itiraz edilmediği ve bu rapor dayanak kılınmak suretiyle verilen hükme karşı da davacı tarafça temyiz isteminin bulunmadığı gözetilmek suretiyle 04.04.2019 tarihli hesap raporuna iş bu temyize konu dava dosyasında ihtilaf konusu olmaması nedeniyle taraflar arasında kesinleşen %20,2 oranındaki sürekli iş göremezlik oranı ile %80 işveren kusur oranı , %20 işçi kusur oranlarının uygulanması suretiyle maddi zarar tespiti yapılarak , asliye hukuk mahkemesinde hüküm altına alınan 150.000,00 TL maddi tazminattan daha fazla bir zararının bulunup bulunmadığının tespiti ve hüküm altına alınması gerekirken , güvence hesabı tarafından ödenen 150.000,00 TL maddi tazminat ve ferilerinin dava harici ödeme gibi değerlendirilmek suretiyle denkleştirme usulünün uygulanması ve sonuç olarak da bakiye zararın bulunmadığı yönündeki kabulü hatalı olmuştur.
Mahkemece yapılacak iş; 04.04.2019 tarihli hesap raporuna davaya konu kaza nedeniyle davacının %20,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı ve olayın gerçekleşmesinde davacının %20, davalı işverenin %80 oranında kusurlu olduğu verilerinin kabulü ile bu verileri uygulamak ve davacının daha önce maddi tazminat talepli olarak acılan dava dosyasında hüküm altına alınan (İslahiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/355 Esas, 2019/471 Karar sayılı dosyası) maddi tazminat miktarını aşan bir zararının bulunup bulunmadığını tespit ettirmek bakiye zararın bulunmaması halinde şimdiki gibi maddi tazminat talebini reddetmek bakiye zararın bulunduğunun anlaşılması halinde ise hüküm altına almak ve taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Davacı vekilinin davacı yararına hükmedilen manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Davacı vekilinin davacı yararına hükmolunan maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden ;
Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,
12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.