MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 52. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2023/1685 E., 2025/563 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesi
SAYISI: 2019/1 E., 2023/290 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 10.09.2018 tarihinden 15.01.2019 tarihine kadar davalı iş yerinde depo görevlisi olarak asgari ücretle çalıştığını, 27.09.2018 tarihinde iş kazası geçirdiğini, maddi tazminat alacağını artırılmış şekilde 1.445.695,47 TL olarak belirsiz alacak davası ile manevi tazminat alacağının 250.000,00 TL olarak tam eda davası ile hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yaşanan olayın iş kazası niteliğinde olmadığını, davacının kusuru ile illiyet bağının kesilip kesilmediğini, davacının maluliyet oranının tespit edilmediğini, kazada davacının ağır kusurunun söz konusu olduğunu, müvekkil şirketin kusuru olmadığı gibi illiyet bağının da bulunmadığını, dava konusu olayın 27.09.2018 tarihinde gerçekleştiğini, müvekkili şirketin söz konusu olayın gerçekleştiği tarihte taşınma aşamasında olduğunu, davacının dava dilekçesinde asansör olarak belirttiği aletin 'yük vinci' olduğunu, somut olayda illiyet bağının kesilmiş olması nedeniyle ve işçinin tam kusurlu olması nedeniyle, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulmasının mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1- Davacının maddi tazminat talebinin kabulüne;
1.094.618,69 TL maddi tazminatın, kaza tarihi olan 27.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 351.076,78 TL istemin reddine
2- Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine;
200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 50.000,00 TL istemin reddine,.." karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..A-İstinaf Başvurusu Yönünden;
Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesinin 12/05/2023 tarihli 2019/1 Esas - 2023/290 Karar sayılı kararının, 6100 sayılı HMK 353/1-b-2 bendi uyarınca kaldırılmasına,
B- Davanın esası yönünden;
1-Davanın kısmen kabulüne,
a-Net 864.253,73 TL maddi tazminatın talep gibi dava tarihi olan 02.01.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine,
b-200.000,00 TL manevi tazminatın talep gibi dava tarihi olan 02.01.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine,
.." karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; meydana gelen iş kazasında müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, tüm kusurun davacı işçide olduğunu, SGK tahkikat raporu gelmeden tek bilirkişiden alınan kusur raporunun kabul edilemeyeceğini,
-Maluliyet oranında ATK 3.İhtisas Kurulunun tespit ettiği orana kendileri tarafından itiraz edilmiş ise de itirazın değerlendirilmek üzere ATK 2. Üst Kurula gönderilmemesinin hatalı olduğunu,
-İtirazlarının irdelenmediği kusur ve maluliyet oranları dikkate alınarak yapılan ve hükme esas alınan aktüerya raporu da hatalı hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. KARAR
1. Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
2.Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,
3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.