MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2112 E., 2025/771 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/275 E., 2024/194 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 2015 yılı başında rahatsızlanmaya başladığını, çalışma esnasında nefes darlığı yaşamaya başladığını, 2015 yılı sonuna doğru nefes darlığına bağlı bayılmalar yaşadığını, davacının iş yerinden hastaneye götürülmüş olmakla tedavi gördükten sonra tekrar işine devam ettiğini ancak durumun süreklilik kazanması, yine dizinden de problemleri başlaması ile şirket yetkilisi tarafından ''artık çalıştıramayacaklarını, iyileşmesi gerektiği, sürekli hastalandığı, iyileşince tekrardan işe alınacağı'' beyan edilmesi üzerine davacının işten ayrıldığını, davacının hastalığı nedeniyle tedavi görmeye devam ettiğini, fakat teşhisi o aşamada konulamadığını, davacının temel ihtiyaçlarını, hastane ve ilaç masraflarını karşılayabilmek için başka bir işverenler yanında çalışmaya başladığını, ancak davacının sürekli olarak tedavi görmesi nedeniyle rapor aldığını ve fiili olarak söz konusu iş yerlerinde çok kısa bir zaman diliminde çalıştığını, dolayısıyla müvekkilinin yakalandığı meslek hastalıklarından sadece davalı işverenin sorumlu olduğunu, davacının bu hususta ...'ya başvurduğunu, söz konusu hastalıkların ... Kurumu tarafından meslek hastalığı olarak değerlendirilmediğini belirterek dava konusu meslek hastalıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça ileri sürülen meslek hastalıklarının müvekkil Kurum tarafından meslek hastalığı olarak değerlendirilmediğini, davacı tarafın iddialarının titizlikle incelenmesi ve araştırılması gerektiğini, Kurumun yaptığı işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Davalı vekili tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 23.02.2018 tarihinde meslek hastalığının başladığının tespiti ile E cetveline göre meslekte kazanma gücü kaybı oranının %12.1 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1-Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; heyet raporlarının çeliştiğini, raporun eksik ve hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.
2-Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; keşifte yapılan incelemede verilen raporun aleyhe olan bölümlerini kabul etmediğini, YSK raporu ile ATK raporu arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, davanın kabulüne karar verilse dahi davacının meslek hastalığına tutulma sebebinin müvekkili ... değil işveren olduğunu, müvekkili Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığına yakalandığının tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Temyiz yoluna başvurma harcının ve aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.