MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2025/1226 E., 2025/972 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi
SAYISI: 2022/179 E., 2025/32 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 1985 yılında işçi statüsünde ... Belediyesinde işe başladığını ve 2001 yılında emekliye ayrılarak yaşlılık aylığı almaya hak kazandığını ancak bu süreç içinde davacı da dahil olmak üzere tüm çalışanların maaşlarının tam olarak ve zamanın da SGK’ya bildirildiği halde fazla mesai ücretlerinin kuruma bildirilmediği ve bu nedenle davacının kuruma müracaatı sonunda yapılan incelemelerde lehine tespitler yapılmış ise de bir kısım dönem için düzenleme yapıldığını ancak evvelki tahakkuklar için düzenleme yapılmadığını ve doğru ücretlendirme üzerinden SGK primi yatırılmadığı için davacının emekli maaş tutarının hesaplanmasında hak kaybına uğradığını belirterek SGK primine esas ücretlerinin tespit edilerek emekli maaşına yansıtılmasını talep etmiştir.
Davacı vekili yargılama aşamasında sunmuş olduğu yazılı beyanında; Kurum tarafından işyerinde yapılan denetim sonucu, denetmenin tespit yapmış olduğu dönemler dışında kalan dönem bakımından fazla mesai ücretlerinin tespit edilerek, prime esas ücrette dikkate alınmasını talep ettiklerini belirtmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... Belediyesi vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmayan davanın reddi gerektiğini ve diğer yandan 506 sayılı Yasanın 77. Maddesi ile 5510 sayılı Yasanın 80. maddesinde belirlendiği üzere ve Yüksek Mahkemenin içtihadının doğrultusunda ayni yardım niteliğinde bulunan ödemelerin prime esas kazançlara da yansıtılamayacağını ve hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 126/3 ve hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanununun 147/1. Maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davaların 5 yıllık zamanaşımı sürene tabi olduğunu fazla çalışma alacaklarının da bu tür alacaklardan olduğunu ve zamanaşımına başlangıç tarihinin hakkın doğduğu tarih olduğunu zamanaşımını uğramış bir alacağın tespitinin prime esas kazanç içinde değerlendirilmesinin mümkün olamayacağını,kasa yardımı ve ayni yardımların prime esas kazanca tabi tutulamayacağını,fazla çalışma yaptığını belirten işçinin bunu kanıtlaması gerektiğini, davanın esas yönünden de reddini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tespit talep ettiği ücret ve dönemlerinin açıklanması gerektiğini, kurum kayıtlarının incelenerek sadece tanık beyanlarına dayalı olarak karar verilmemesi mutlaka tanık dinlenmesi gerekiyorsa tanıkların çalışıldığı iddia edilen işyerindeki işi bilen ve tanıyan aynı zamanda dönem bordrolarında kayıtlı kişiler olması gerektiğini,asgari ücretten daha yüksek bir ücretle çalışıldığının ispat edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile açılan davanın reddine, karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının istinaf başvurusunun reddine, karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili:
a.SGK müfettişinin denetim rapornun dikkate alınmadığını, davalı Belediyenin belgeleri sunmayarak lehine durum oluşturduğunu,
b.Bölge Adliye Mahkemesince daha önceki kararları ile çelişki oluştuğunu,
c.Eksik inceleme ile verilen kararın bozulmasını talep ettiklerini beyan etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,
11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.