MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/143 E., 2025/11 K.
Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı Kurum, davalının çalışmasının iptal edilmesi nedeniyle davalıya yapılan yersiz tedavi giderinin tahsili talebiyle yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/423 E. 2015/19 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davalının İstanbul 6. İcra Dairesinin 2013/18267 Esas sayılı dosyasındaki itirazının iptali ile takibin devamına, takibe konu alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Mahkeme kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairenin 18.01.2018 tarihli ve 2015/20728 E. 2018/189 K. sayılı ilamında; davalının çalışmasının fiili ve gerçek olup olmadığı araştırılmalı, yapılan araştırma sonucunda çalışmanın fiili olmadığının saptanması durumunda 5510 sayılı Kanun'un geçici 45. maddesi gözetilerek davacı Kurumun sağlık gideri yönünden tahsil hakkının bulunup bulunmadığı irdelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.
B. İkinci Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 15.05.2018 tarihli ve 2018/65 E. 2018/235 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.
2.Dairemizin 12.03.2020 tarihli, 2018/5136 E. 2020/2347 K. sayılı kararıyla; önceki bozma gereğinin yerine getirilmediği, öncelikle çalışmanın fiili olup olmadığının araştırılarak çalışma fiili değil ise Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2019 günlü ve 2015/10-2743 Esas - 2019/275 Karar sayılı ilam içeriği ve 5510 sayılı Kanun'un geçici 45. maddesi gözetilerek davacı Kurumun sağlık gideri yönünden tahsil hakkının bulunup bulunmadığının irdelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı Kurum vekili, yeterli araştırma yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi, 438. maddesinin 7, 8, 9. fıkraları ile 439. maddesinin 2. fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 26. maddeleridir
Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.