MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/993 E., 2025/1270 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2016/36 E., 2025/20 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ...'un davalıya ait iş yerinde iş sözleşmesi ile çalışırken meslek hastalığına yakalandığını ve 15.07.2014 tarihi itibariyle sürekli iş göremezlik durumuna girdiğini, meslek hastalığının iş verenin kusur ve ihmalinden kaynaklandığını, bu konuda müfettiş tarafından soruşturmada olayın bir meslek hastalığı olduğunun ve iş verenin kusurunun bulunduğunun belirlendiğini, sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %13.2 olarak kesinleştiğini, meslek hastalığı dolayısıyla sigortalıya 157.991,05 TL ilk PSD'li gelir bağlandığını, ayrıca 104,50 TL tedavi masrafı yapıldığını, böylece Kurumun toplam 158.095,55 TL zararının oluştuğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere Kurum zararlarından şimdilik 15.809,55 TL'nin davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısının sağ el dirseğinde tanısı konulan lateral epikondilit ve sağ omuzundaki rotarol kuf sendromu rahatsızlıklarının davacı Kurum tarafından meslek hastalığı sayılmış olmasını kabul etmediklerini, iş yerindeki çalışma şartları ve sigortalı ...'un iş yerinde geçen tüm çalışma süresi boyunca yaptığı hareketler ve işlemler, kullandığı aletler, kaldırdığı ağırlıklar sigortalıda söz konusu hastalıkların oluşmasına sebebiyet verecek nicelik ve nitelikte olmadığını, müvekkili Şirket tarafından Kurum sigortalısının rahatsızlıklarının mesleki olmadığını tespiti ile ilgili dava açtıklarını, bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, iş yerinde çalışan tüm işçiler bakımından iş kazalarının ve meslek hastalıklarının oluşumunu önlenmesine yönelik her türlü iş sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerinin alındığını, dolayısıyla Kurum sigortalısının sağ dirseğindeki lateral epikondilit ve sağ omuzundaki rotarol kuf sendromu rahatsızlıklarının oluşumunda müvekkili Şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını, Kurum sigortalısında meydana gelen lateral epikondirit rahatsızlığı tenisçi dirseği adı olarak da bilindiğini, dirseği dış yanının aşırı sert bir şekilde çarpılması veya ani olarak yapılan ters bir hareket neticesinde tendonda şişme ve daha sonrasında yıpranma ve yırtık oluşması sebebiyle meydana gelebildiğini, hastalığın iş kaynaklı olabileceği gibi bilgisayar kullanımı, ağır ev işleri, yahut spor kaynaklı hareketlerden de kaynaklanmış olabileceğini, aynı şekide sigortalıda bulunan rotodor kuf sendromu hastalığının da iş yerinde yapılan sık tekrarlı hareketleri dışında başkaca pek çok faktörün neden olabileceğini, dolayısıyla bu hastalıkların meslek hastalığı olarak kabul edilmesinin de doğru olmadığını, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; 157.991,05 TL PSD'li gelirin onay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 104,50 TL tedavi giderinin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine davalının istinaf başvurusunun HMK.nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Şirket vekili dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince illiyet bağının incelenmediğini, tenisçi dirseği hastalığının mesleki olmadığını, aksine kişinin gündelik hayatındaki yanlış hareketlerine hatta hobilerine bağlı olarak dahi gelişmesinin mümkün olduğunu, kazazedenin yaptığı işin tenisçi dirseği hastalığına sebep olduğu hususunun açıkça ortaya konulmadığını, bilirkişi kusur raporlarının beyanları dikkate alınmaksızın hazırlandığını, kullanılan makinenin otomatik bir makine olduğunu, bu nedenle Şirkete kusur atfının yerinde olmadığını, faiz başlangıç tarihinin ıslah tarihi olması gerektiğini, belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, rücuan tazminat talebine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Şirket vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.