MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2734 E., 2025/1292 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/388 E., 2022/261 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 2015 yılı Haziran ayından itibaren "..." olarak çalıştığını, 2017/Mart ayında iş yerinin önünde bulunan oldukça ağır olan ve vinçle taşınması gereken elektrik panolarının taşınması sırasında ayağı kayarak yere düştüğünü, fıtığının patladığını, 23.03.2017 tarihinde ameliyat geçirdiğini, işveren tarafından iş kazasının Kuruma bildirilmediğini, 17.07.2017 tarihli başvurusunun Kurum tarafından reddedildiğini belirterek olayın iş kazası olduğunun ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasını talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Şirket vekili, iş yerinde pano ustası olarak istihdam edilen davacıya başka bir iş yapması için talimat verilmediğini, elektrik panolarının taşınması için gerekli ekipman ve makinelerin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, her iki talebin aynı davada görülemeyeceğini, Kurum işleminin yerinde olduğunu, olayın iş kazası olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; taraflarca yasal süre içerisinde bildirilen ve uyuşmazlığın esasına etki eden tüm delillerin celp edildiği, davacı tanığı ...'ın davalı şirkette uyuşmazlık konusu tarihlerde çalışmasının bulunmadığı; davacı tanığı ...'un bordro tanığı vasfının bulunmadığı, davacının iş kazası geçirdiğine ilişkin bir bilgisinin bulunmadığı; davacı tanığı ...'ın davacının tek başına ağırlığı 100 kg- 1 ton aralığında bulunan elektrik panolarını tek başına taşırken 23.03.2017 tarihinde iş kazası geçirdiğini beyan ettiği anlaşılmış ise de Kurumdan gelen kayıtlarda, davacının 20.03.2017 tarihinde ... Hastanesinde muayene olduğu, muayene öyküsünde bel ve sol bacak ağrısının 5 aydır olduğu şeklinde açıklama bulunduğu; 23.03.2017 tarihinde ... Hastanesinde muayene olduğu, muayene öyküsünde 4 aydır bel ve sol bacak ağrısının olduğu şeklinde açıklama bulunduğu; davacının iddia ettiği ...Hastanesinde davacının iş kazası geçirdiğine ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığı; ... Hastanesine iddia ettiği tarihte bir başvurusunun bulunmadığı, bordro tanığı oldukları anlaşılan davalı tanıkları ... ve ...'in davacının iş kazası geçirmediğine ilişkin beyanda bulundukları, tanık beyanlarına göre elektrik panolarının ağırlığı itibariyle davacı tarafından tek başına taşınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu haliyle davacının dava dilekçesinde belirttiği üzere 2017 yılının Mart ayı başında iş kazası geçirdiğine veya rahatsızlığının iş kazasından kaynaklandığına ilişkin iddiasının ispatlanamadığı kanaatine varılmış; sürekli iş göremezlik oranının tespiti bakımından öncelikle kurum tarafından veya kesinleşen Mahkeme kararı üzerine olayın iş kazası olarak nitelendirilmesi gerekeceği, Kurum tarafından davacının bu yöndeki talebinin dava konusu olayın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceği belirtilerek reddedildiği, bu nedenle Kurum işleminin yerinde olduğu anlaşıldığından Kurum işleminin yerinde olduğu kanaatine varılmış asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sigortalı olarak çalıştığı iş yerinde, mesai saatleri içinde,vinçle taşınması gereken elektrik panolarını taşıdığı sırada düştüğü, bel fıtığı ameliyatı ile sonuçlanan iş kazası geçirdiğinin ispatlanamadığı kabul edilerek, iş kazasının ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanması taleplerinin reddine karar verilmesinin ve tefrik edilip birleştirilen her bir talep için ayrı ayrı yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; olayın iş kazası olduğunu, iş yerinde çalışmaya devam eden davalı tanıklarının beyanlarının hükme esas alınamayacağını, hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle;asıl ve birleşen davanın her biri hakkında ayrı ayrı yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazasının ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.