MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1158 E., 2025/3016 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/613 E., 2025/40 K.
Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 08.04.2019 tarihinde davalı şirket nezdinde çalışırken geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 08.04.2019 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile oluşan sürekli iş göremezlik oranının %15,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile
"İncelenen dosya kapsamına göre: davacının 08.04.2019 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde kaza geçirdiği, 20.01.2020 tarihli ... .../Komisyon kararı ile olayın iş kazası olduğunun kabul edildiği, davalı ... Kurum Sağlık Kurulunun 08.04.2020 tarihli kararında davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %0 olduğunun bildirildiği, davacının itirazı üzerine düzenlenen Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 29.06.2020 tarihli kararında; Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde davacının maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği, yargılama sırasında dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 13.11.2023 tarihli kararında; olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri gereğince davacının E cetveline göre %15,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, çelişki nedeni ile dosyanın gönderildiği Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 20.12.2024 tarihli kararında da Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ile aynı şekilde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda Mahkemece; davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti için gerekli tedavi evrakı ve deliller toplanarak, 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesi gereğince inceleme yapıldığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından verilen karar ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu arasında çelişki bulunması nedeni ile dosyanın Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu'na gönderildiği ve Mahkemece İkinci Üst Kurul Raporuna göre karar verildiği, ATK 3. İhtisas Kurulu ile İkinci Üst Kurulu raporlarının dosya içeriğine uygun olduğu, kaza ile sürekli iş göremezlik arasında illiyet bağının bulunduğunun raporlarda belirtildiği" gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle,
1.Davanın hak düşürücü süreler ve zaman aşımı yönünden reddi gerektiğini, Mahkemece bu konuda değerlendirme yapılmadığını,
2. Her ne kadar Adli Tıp 2. Üst Kurulunun raporuna göre %15,2 olarak belirlenmiş olan oran hükme esas alınmış ise de alınan işbu raporun usul ve yasalara aykırı olduğunu,
3.Davacı tarafça 08.04.2019 tarihli kaza sonrasında sürekli iş göremezlik meydana gediği iddia edilmiş ise de kaza tarihinden itibaren yaklaşık olarak 6 yıl geçtiğini, bu süreçte davacı yanın yaşadığı sakatlıklar, hastalıklar, yaralanmalar vs. irdelenmediğini, yerel mahkemece kaza ile alınan sürekli iş göremezlik raporu arasında illiyet bağının tespiti de yapılması gerekirken bu konuda varsayım üzerine hareket edildiğini,
4. Davacı tarafça açılan tazminat davasında davacının meslekte kazanma gücü kaybına yönelik rapor alındığını, söz konusu davada bu oranın müvekkili Kurumca da benimsenmesi için davanın müvekkili Kuruma ihbar edilebileceğini, böylelikle usul ekonomisi ilkesi gereği hem zaman kaybı hem de maddi kayıp oluşmamış olacağını, bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu,
5. Mahkemece davacının sürekli iş göremezlik oranının %15,2 olduğunun tespitine karar verilmiş ise de sigortalının bakıma muhtaç olup olmadığı ve kontrol muayenesi gerekip gerekmediği, meslekte kazanma gücü kayıp oranının hangi tarih itibariyle geçerli olduğu, ne sebeple malul kaldığı konusundaki illiyet bağının tespiti hususlarında herhangi bir değerlendirme yapılmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Adli Tıp 2.Üst Kurulunun 12.12.2024 tarihli Raporunda, "Davacının geçici iş göremezlik süresinin sonu olan 08.10.2019 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %15.2 (yüzdeonbeşnoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı" belirtildiği halde İlk Derece Mahkemesinin kararında bu tarihin belirtilmemesi; ayrıca İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlıklarında davalının "..." şeklinde yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1.Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı Kurum vekilinin itirazının kabulü ile
İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında "..." ibaresinin silinerek yerine "Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı" yazılması,
Hükmün (1) no.lu bendindeki "%15,2 " ibaresinden önce gelmek üzere "08.10.2019 tarihinden itibaren" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.