MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/845 E., 2025/1383 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 62. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/257 E., 2023/334 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalılar tarafından işletilen ... plaka sayılı dolmuşta 04.01.2010 -19.05.2018 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, davacının çalıştığı dolmuşun Ulus-Sanatoryum arasında faaliyet gösterdiğini, davacının günlük hasılatın %20'si karşılığında çalıştığını ve çalıştığı süre boyunca aylık kazancının yaklaşık 4.000,00 TL olduğunu, davacının işe girişinin 2013 yılında yapıldığını, 2016 yılından sonra ise hiç bildirim yapılmadığını, sigorta primlerinin yatırılmadığını belirterek davacının davalılar nezdinde sigorta başlangıç tarihinin 04.01.2010 olduğunun ve 19.05.2018 tarihleri arasında şoför olarak 8331.02 meslek kodu olduğunun ve prime esas kazancın tespitine karar verilmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, talep etmiş olduğu dönemin zamanaşımına uğradığını, sigorta primlerinin kendisi tarafından ödenmesi gerektiğini, davacının çalışmış olduğu dönemde sigorta primlerinin tam olarak ödendiğini, davacının başka araçlarda da çalışmasının bulunduğunu, açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.
Fer'i müdahil ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, Kurumun fer'i müdahil olduğunu, resmi kayıtların geçerli olduğunu, Kurumun resmi belgeleri göre işlem yaptığını, ücretin yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiğini ve açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile davacının davalı işverenler nezdinde 18.11.2016-19.05.2018 tarihleri arasında şoför olarak 8331.02 kodu ile çalıştığının tespitine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin prime esas kazancının asgari ücret olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, dolmuş şoförü olarak yaptığı işin niteliği ve sektördeki uygulamalar dikkate alındığında aylık kazancının en az 4.000 TL olduğunun yaşamın olağan akışına uygun bulunduğunu, Mahkeme gerekçesinde davacının asgari ücretin üzerinde kazanç elde ettiğinin ispat edilemediği belirtilmiş ise de hüküm fıkrasında 18.11.2016-19.05.2018 tarihleri arasındaki çalışmanın brüt asgari ücret üzerinden tespit edildiğine dair açık bir ifadeye yer verilmediğini, davacının davalı işveren nezdinde 04.01.2010-19.05.2018 tarihleri arasında kesintisiz çalışmasına rağmen yalnızca 18.11.2016-19.05.2018 tarihleri arasındaki hizmetin tespitine karar verilmesinin hatalı olduğunu, ... Kurumu yazısı ve dosyadaki bilirkişi raporunun da davacının 01.01.2013 tarihinden itibaren çalıştığını ve 17.11.2016 tarihine kadar hizmet bildirimlerinin bulunduğunu ortaya koyduğunu, bu hususların raporun sonuç kısmında dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına; aksi halde tüm çalışma süresinin kabulüne, bunun mümkün görülmemesi halinde asgari ücretin üzerinde ücretle çalıştığının tespitine, bu talebin de kabul edilmemesi durumunda hüküm fıkrasının davacının 18.11.2016-19.05.2018 tarihleri arasında şoför olarak brüt asgari ücretle çalıştığının tespiti şeklinde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının 04.01.2010-19.05.2018 tarihleri arasında davalılara ait dolmuşta şoför olarak çalıştığı iddiasının Kurum kayıtları ile örtüşmediğini, Kurum kayıtlarına göre davacının 01.01.2013 tarihinde sigortalı girişinin yapıldığı ve 17.11.2016 tarihinde çıkışının verildiğinin tespit edildiğini, bu nedenle 2010 yılından itibaren çalıştığı yönündeki iddiasını ispat yükünün davacıda bulunduğunu, hizmet tespiti davalarında 506 sayılı Kanun’un 79/10. maddesi ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddesi uyarınca gerçek ve fiili çalışmanın varlığının araştırılması gerektiğini, salt işe giriş bildirgesinin veya tanık beyanlarının çalışmanın varlığını ispat için yeterli kabul edilemeyeceğini, ücret ve çalışma süresine ilişkin iddiaların yazılı delillerle ve Kurum kayıtlarıyla desteklenmesi gerektiğini, Mahkemece işyeri kayıtları, bordrolar ve Kurum kayıtları yeterince araştırılmadan ve tanık beyanları gerekli şekilde denetlenmeden eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğunu, ayrıca Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini ileri sürerek Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının davalılara ait araçta 04.01.2010 -19.05.2018 arasında şoför olarak çalıştığı iddiasıyla açılan hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.