MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/341 E., 2025/2270 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 8. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/47 E., 2024/32 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkete ait iş yerinde, her iki ayak ve bacak bölgelerinin üzerinden forklift aracının geçmesi nedeniyle yaralandığını, olayın iş kazası olduğunun ve buna bağlı iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.
2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iş kazası tespiti isteği bakımından dava tarihinden önce ilgili Kurum tarafından 30.09.2022 tarihinde iş kazası tespitinin yapıldığı anlaşılmakla hukuki yarar yokluğundan davanın reddine,
Davacının maluliyet tespiti isteği bakımından davasının kabulü ile
Davacının 19.05.2022 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu maluliyetinin %4 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, iş kazası tespiti talebi yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi yerinde ise de sürekli iş göremezlik oranını yönünden verilen kararın hatalı olduğu, Kurum tarafından sürekli iş göremezlik oranı %4 olarak tespit edildiği, yine itiraz üzerine YSK tarafından düzenlenen raporda sürekli iş göremezlik oranı %4 olarak belirtildiği, yargılama sırasında ATK ihtisas kurulundan alınan raporda sürekli iş göremezlik oranı %4 olarak tespit edildiği, dolayısıyla sürekli iş göremezlik oranı tespitine yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesinin hatalı olduğu anlaşılmış, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, dosyada mevcut deliller hüküm kurmak için yeterli olduğundan, yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği belirtilerek
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,
2-Davalılar vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.3 maddesi gereğince kabulüne,
Ankara Batı 8. İş Mahkemesinin 2024/47 E., 2024/32 K., sayılı kararının kaldırılmasına,
3-Davanın, iş kazası tespiti talebi yönünden, hukuki yarar yokluğu, sürekli iş göremezlik derecisinin tespiti talebi yönünden sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğini beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 19.05.2022 tarihli yaralanma olayının iş kazası olduğunun tespiti ile sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesi istemine ilişkindir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-İnceleme konusu eldeki davada, davacının iş yerinde 19.05.2022 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti ve müvekkilinin işgöremezlik oranının tespitine karar verilmesini istemiş; mahkemece davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de hüküm eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.
3-Öncelikle iş kazasının tespiti yönünden verilen kabul kararı yerinde olup davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
4-İşgöremezlik oranının tespiti açısından ise hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esaslarına dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı, diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı Başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin 6754 sayılı Kanun'la değişik 2659 sayılı Adlî Tıp Kurumu Kanunu'nun 26. maddesi gereği Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.
Eldeki dava dosyası incelendiğinde davacının iş göremezlik oranının tespiti isteminde hukuki yararı olduğu Mahkemece bu hususta tespit yapılması gerektiği fakat yukarıda belirtilen prosedüre uyulup bu çerçevede oranın %4 olarak belirlendiği halde Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, temyiz eden davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK 369. maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar da gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen hüküm bozulmalıdır.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.