MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/41 E., 2023/282 K.
Taraflar arasındaki rücuan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 28.12.2017 tarihli ve 2015/19334 Esas, 2017/9389 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 16.06.2025 tarihli ve 2025/4902 Esas, 2025/9623 Karar sayılı kararı ile onanamasına karar verilmiştir.
Davalı .... A.Ş. vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; bozma kararından sonra dosyada alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, kusur oranlarının doğru tespit edilmediğini, hatalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verildiğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı .... A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.
6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.
Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı .... A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı .... A.Ş. vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,
Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
09.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.