MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2307 E., 2025/168 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi
SAYISI: 2024/530 E., 2025/283 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; İzmir 15. İş Mahkemesinin 2016/383 Esas sayılı dosyasında açılan davada sürekli iş göremezlik oranı üzerinde uyuşmazlık meydana geldiğini ve kazazede ...'ın iş göremezlik oranının tespit edilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı SGK Başkanlığı vekili; kazazede ...'ın geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığı ve %17 oranında iş gücünü kaybettiği, sigortalının dosyasına ulaşılamadığından üzerinde inceleme yapılmadığı kaza olayının Kurum komisyonunca değerlendirilerek iş gücü kaybı oranı tespit edildiği ve karara davacının itiraz etmediği ve bu oran üzerinden işlem yapıldığı, kazazedenin Kurum raporuna itirazı olursa durumun ... Sağlık Kurulunca karara bağlanır hükmü gereği Kurumca yapılacak bir işlem bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama sonunda; "Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'nun 09.02.2023 tarih ve 2023/567 sayılı mütalaasında; Mehmet kızı 1983 doğumlu ...'ın 25.05.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli sağ el 1. ve 2.parmakta eklem hareket kısıtlılığı nedeniyle;
1-)Olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve mesleğinin presçi olduğu bildirilmekle meslek grup numarası Grup 14 kabul alınarak;
Gr14 IX (......7) A % 11... IX (......4) B %10
Balthazard formülüne göre %19.9
Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda; çalışır tarihi olarak bildirilen 27.03.2017 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %19.0 (ondokuznoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı,
2-)Aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, şeklinde belirtildiği görülmüştür.
İzmir 15. İş Mahkemesinin 2016/383 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp raporları dikkate alındığında, 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde ve yukarıda ayrıntılara yer verilen Yargıtay içtihatlarında belirtilen prosedüre uygun olarak davacı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranı (sürekli iş göremezlik derecesi) tespit edilmiştir. Bu aşamada yeniden rapor alınmasının Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/4. maddesi ve HMK'nın 30. maddesinde düzenlenen usul ekonomisi ilkesinin bir unsuru olan makul sürede yargılama hakkına uygun düşmediği (AİHS md. 6/1) kanaatine varılmıştır. Sonuç olarak; davacının davalıya ait iş yerinde 25.05.2016 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda çalışır olarak bildirilen 27.03.2017 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %19.0 olduğunun tespitine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur. " gerekçesine dayalı olarak,
1-Davacının davasının kabulüne,
2-Davacı ...'ın 25.05.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 27.03.2017 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 19,0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri nazara alındığında; davacının 25.05.2016 tarihinde dahili davalı işverene ait plastik malzeme imalatı iş yerinde çalıştığı pres makinesine elini kaptırması sonucu sağ el başparmağının kopması şeklinde gerçekleşen kazada, Kurum meslekte kazanma gücü kaybı oranına ilişkin 23.11.2017 tarih, 2674 sayılı sağlık kurulu raporunda ve SSYSK 25.11.2020-2020/19199 karar sayılı raporunda da davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %17 olarak belirlendiği, davacının işveren ... aleyhine açtığı İzmir 15. İş Mahkemesi 2016/383 E. sayılı hak sahibi dosyasında alınan ATK 3. İhtisas Dairesi 04.02.2022-2561 karar sayılı raporda davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %19 olarak belirlendiği, aynı dosyada itiraz üzerine alınan ATK 2. Üst Kurul 09.02.2023-567 Karar sayılı raporunda da %19 olarak belirlendiği ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının bu şekilde kesinleştiği, Mahkemece ATK raporuna uygun şekilde davanın kabulüne karar verildiği, kararın usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilmiş, belirtilen nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülmekle, karara yönelik davalı Kurum vekilinin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kazazedenin geçirdiği iş kazasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve davacının geçirdiği iş kazası sonucu iş göremezlik oranının %19 olduğunun tespit edildiğini, Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının %17 olarak tespit edilmesine rağmen İlk Derece Mahkemesinin yeterli araştırma yapmadan davanın kabulüne karar verilmesini yasaya aykırı olduğunu iddia ederek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık,davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.