MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1599 E., 2025/2002 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/492 E., 2025/163 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 07.08..2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının borçlanma işlemlerini süresinde tamamlamadığını, dava konusu Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 07.08.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
1.6100 sayılı Kanun'un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" başlıklı 326/2. maddesi davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, Mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır düzenlemesini içerir.
2.Eldeki davada davacı, 07.08.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının, 07.08.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçersiz hale geldiği gözetilerek, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihi olan 13.03.2023 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitine dair karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince davacının talebinin kısmen kabul edilmiş olması karşısında hükmün de buna göre tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;
Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
İlk Derece Mahkemesi hükmünün tamamen silinerek yerine
"Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
Davanın kısmen kabulüne, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihi olan 13.03.2023 tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 13.03.2023 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilen asgari prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine,
1-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
2-Davacının başlangıçta ve peşin ödediği 179,90 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacı tarafa iadesine,
3-Davacı tarafından yapılan davetiye, müzekkere ve posta giderinden ibaret toplam 536,50 TL yargılama giderinin takdiren 268,25 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,
4-Davalı tarafından yargılama gideri sarf olunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
5-Taraflarca başlangıçta yatırılan ve kullanılmayan gider avanslarının karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,
6-Davacı kendini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 30.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı kendini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 30.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
Dair, kararın tebliğden itibaren iki hafta içinde Trabzon Bölge Adliye Mahkemesine istinaf yasa yolu açık olmak üzere davacı vekili ile davalı vekilinin yüzlerine karşı açıkca okunup usulen tefhim olundu.
17.06.2025" yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.