MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1770 E., 2025/401 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 23. İş Mahkemesi
SAYISI : 2017/28 E., 2024/168 K.
Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmek ve de duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 04.11.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü murafaalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacı adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesinden sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili özetle; müvekkilinin iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın davalı kusurundan kaynaklandığından bahisle 1.443.692,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle davacının davalı iş yerindeki çalışmaları nedeniyle meslek hastalığına yakalandığı, sürekli iş göremezlik oranının %24,00 olarak tespit edildiği, meslek hastalığının davalının %100 kusurundan ileri geldiği kabullerinden hareketle davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen 27.04.2024 tarihli rapor esas alınarak davacının sensörinöral işitme kaybının mesleki olduğunun kabul edildiğini, davacının 2008 yılından bu yana yapılan ölçümlerinde işitme problemlerinin bulunduğunun açıkça anlaşıldığını ve bu nedenle söz konusu değerlendirmenin hatalı olduğunu, Adli Tıp Kurumu raporlarında davacının çalışma koşulları dikkate alınarak mesleki hastalık tespiti yapılmış ise de müvekkili şirket tarafından yapılan düzenli ölçüm ve testlerin davacının işitme kaybının işe başlamasından kısa süre sonra ortaya çıktığını gösterdiğini, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve işyeri koşulları ile illiyet bağının bulunmadığını, ayrıca benzer koşullarda çalışan çok sayıda işçi bulunmasına rağmen başka bir işçide meslek hastalığı tespit edilmemiş olmasının da bu sonucun hatalı olduğunu ortaya koyduğunu, davacının maluliyet başlangıcının ne zaman olduğuna ilişkin gerekli incelemenin yapılmadığını ve çelişkili raporlar giderilmeden hüküm kurulduğunu, müvekkili şirket tarafından davacının işe girişinden itibaren periyodik sağlık muayenelerinin yaptırıldığını, işyeri ortamına ilişkin gürültü ve kimyasal maruziyet ölçümlerinin düzenli olarak gerçekleştirildiğini ve risk analizlerinin yapıldığını, buna rağmen müvekkili şirketin %100 kusurlu kabul edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerinin ihlal edildiğine dair soyut ve genel ifadeler kullanıldığını ve somut olayla bağlantı kurulmadan kusur atfedildiğini, oysa müvekkili şirketin ilgili mevzuat kapsamında tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, dosyaya sunulan risk değerlendirme raporları ve ölçüm sonuçlarının davacının çalışma ortamında işitme kaybına neden olabilecek bir risk bulunmadığını açıkça ortaya koyduğunu, bu somut deliller değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, ayrıca davacının işitme kaybının mesleki olduğu kabul edilse dahi %24,00 oranında meslekte kazanma gücü kaybı belirlenmesinin gerçeği yansıtmadığını ve yeniden değerlendirilmesi gerektiğini, yerel mahkemece 06.07.2023 tarihli ara kararla yeni bir bilirkişi heyeti oluşturulmasına karar verilmesine rağmen daha önce rapor düzenlemiş olan bilirkişilerden ek rapor alınmasının ara karara ve usule aykırı olduğunu, bu durumun kusur yönünden eksik incelemeye neden olduğunu, tüm bu usul ve esas hatalarına rağmen istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin de hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan alınmasına,
Davacı avukatı yararına takdir edilen 40.000,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.