MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2024/2722 E., 2024/3157 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Antalya 2. İş Mahkemesi
SAYISI: 2018/29 E., 2024/243 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının diğer aynı talepli davacılarla birlikte bir fasıla çalıştıklarını davalı şirket bünyesinde inşaat ekibi olarak grup halinde yer aldıklarını müvekkilleri ... , ... ... , ... , ... , ... , ... , ... ..., ... ..., ... Beşkaya ve ...'in İnprodek firmasında çalıştıkları dönemde sigortalarının eksik ve hiç yatırılmadığını ayrı ayrı hizmet tespiti davası açtıklarını, davacıların kendi içlerinde kaynak, hali ekibi, mozaik, kalıp, demir v.b. işleri paylaşıp çalıştıklarını davalı firmanın 1988 yılında kurulduğunu otel belediye villa konut ve müteahhitlik işlemleri gibi kurum ve kuruluşların inşaat yapım işlerini üstlenerek veya kendi vasfına yaptığı inşaatlarda davacıların inşaat ekibini kuruluşundan itibaren çalıştırdığını, davacının 1989 yılından itibaren davalı bünyesinde çalıştığını, çalışma dönemi içerisinde yaşı küçük görünen davacıların yerine denetimde sorun yaşanmaması için dışarıdan kişilerin sigortalı gösterildiğini, ekte CD içerisinde davacıların İnprodek firmasının inşaatlarında birlikte çekilen fotoğraflarının bulunduğunu, müvekkillerinin davalı şirketin kuruluşu olan 1989 tarihinden itibaren şirketin tüm inşaatlarında ekip olarak çalıştıklarını, müvekkillerinin genel olarak sigortasının yapılmamasının bir nedenin de teşviklerden yararlanmak olduğunu çalışan sayısının sınırlandığını beyanla davacının davalı işyerinde 1989-2010 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin tespiti ile bu sürelerde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın 1989 - 2010 yılları arasına ait hizmet tespiti davası olduğunu, iş bu davaki taleplerin 5510 sayılı Kanun'un 86. madde hükmü çerçevesinde zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaları kabul etmediklerini, davacının çalıştığı sürelerin SGK'na bildirilen süreler olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü sürenin geçtiğini dava konusu dönemde davacının davalı tarafından kuruma bildirilen çalışma sürelerinin olduğunu, bir kısım süreler yönünden davacının dava dışı işyerlerinde kesintili çalışmaları olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı firma çalışanı olduğunu, kendisi ve ekip olarak çalıştıkları iş arkadaşları ile davalı tarafından sigortalının yapılmadığını tespit ettiğini ve işbu dava ile sigortalı gün tespitini istediğini, müvekkili ile birlikte eş zamanlı olarak çalışan diğer işçilerinde de davaları olduğunu, işbu davalar incelendiğinde hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceğini, davacıların çalışmalarının her türlü delil ile ispatının mümkün olduğunu, dosya içerisindeki deliller ile tanık anlatımları dikkate alındığında davacıların davalı iş yerinde bir fasıla çalışmış olduklarının anlaşılacağını, belirtilen dosyalardan Antalya 2. İş Mahkemesinin 2018/30 Esas-2023/257 Karar sayılı davanın kısmen kabulü kararının istinaf Mahkemesince onandığını beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 1989-2010 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.