MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1304 E., 2025/593 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/76 E., 2024/96 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde,davacının, 01.09.1999-16.08.2002 tarihleri arasında davalı şirkete ait ... Mağazası Mersin şubesinde kasiyer olarak kesintisiz ve sürekli şekilde çalıştığını, ancak sigortasının 28.09.1999 tarihinde başlatıldığını belirterek, müvekkilinin davalı iş yerinde 01.09.1999- 28.09.1999 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı şirket iflas idare memurları cevap dilekçesi sunmamıştır.
Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde, davanın 5 yıllık hak düşüm süresi geçtikten sonra açıldığından usulden reddi gerektiğini, davacının işe giriş tarihi olarak talep ettiği tarihe dair müvekkil Kuruma verilmiş bildirge, bordro veya yönetmelikler çerçevesinde düzenlenmiş bir belge de mevcut olmadığından davanın hak düşümüne uğradığını, davanın esastan reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine," karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava açılış tarihine kadar da Yargıtay uygulaması, Kuruma bildirim yapılmış olması halinde, ilk bildirim öncesine dair talepler de kesintisiz çalışma halinde hak düşürücü süreye dahil olmadığı şeklinde olduğunu, Yargıtayın görüş değişikliği dava açan sigortalılar arasında kesin bir şekilde ayrım yarattığını, hak düşürücü süre bildirimsiz çalışmalar için söz konusudur. Olayımızda müvekkilin çalışması bildirimsiz olmayıp, geç bildirim şeklinde olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2019/766 Esas, 2022/31 Karar ve 20.01.2022 Tarihli kararında da davamız ile benzer şekilde bir olayda hak düşürücü sürenin işlemeyeceğinin kabul edildiğini bozulmasını talep etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 01.09.1999-28.09.1999 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekili tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.