MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/499 E., 2025/311 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2017/682 E., 2024/265 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin geçirdiği iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; olayda davacının kusuru ile illiyet bağının kesildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..Davanın kabulüne,
Maddi tazminat davasının kabulü ile
Toplam 1.321.780,53 TL maddi tazminat alacağının kaza tarihi olan 30.07.2017'den itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacıya ödenmesine,
Davacı vekili için 175.395,86 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Manevi tazminat davasının kabulü ile
Toplam 2.000.00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 30.07.2017'den itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacıya ödenmesine, .." karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..1-Davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1) b) 1 maddesi gereğince esastan reddine,.." karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu iş kazasının tamamen davacının kusuru ile kendisine iskele demirlerini balkon camından atmak gibi bir talimat verilmediği halde, taşıma işinden erindiği için gerçekleştiğini, müvekkili tarafından koruyucu donanımların verildiğini, ancak davacı tarafından kullanılmadığını, gerekli eğitimlerin verildiğinin dosyadaki deliller ile sabit olduğunu, öte yandan, Mahkemece maluliyete ilişkin hesaplama hataları olduğuna dair itirazlarının dikkate alınmadığını, davacının maluliyet oranının tespitinin, Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılması gerekirken, 08.06.2023 tarihli hesaplamaya esas alınan Adli Tıp Kurulu Raporunda hatalı olarak Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre yapıldığını, Mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda ise pasif gelir döneminin yanlış hesaplandığını, TRH 2010'a göre beklenen ömür süresi 44 yıl, 5 ay, 12 gün olduğu, tahmini ölüm tarihi 11.01.2062 tarihi olduğu halde, raporda ömür süresinin 45 yıl, 4 ay, 28 gün olarak yanlış tespit edildiğini, hatalı kusur ve maluliyet oranı tespitini temel alan alacak hesaplamalarının da hatalı olduğunu, ücret hesaplamasının da kabul edilmediğini, ayrıca, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını, ihbar olunan alt işveren ...'ye sorumluluk yüklenmediğini, bu husustaki iddialarının hiç değerlendirilmediğini, davacının ... Bankası hesabına toplam 3.000,00 TL ödeme yapıldığı halde, ödemelerin hesaplanan tutardan mahsup edilmediğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. KARAR
1.Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,
2.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.