MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/416 E., 2025/620 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2017/656 E., 2024/490 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalının 27.03.2016 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, kusurun tamamen kendisine ait olduğunu kabul ettiğini, davacı, 27.03.2016 günü restoranın mutfak bölümünde çalışmakta iken, sağ elinin işaret parmağını sucuk kesme makinasına kıstırdığını ve restoranın hemen yanındaki ... Hastanesine götürüldüğünü, hastanede kendisine pansuman yapıldığını ve ardından 2-3 saat sonra, ... Kaymakamlığı İlçe ... Müdürlüğüne ifade vermek üzere gittiğini, davacı, vermiş olduğu ifadesinde olayla ilgili olarak; “Ben 2 yıldır ... işyerinde aşçı yardımcısı olarak çalışmaktayım. Bugün mutfak kısmında malzeme doğraması yaparken dikkatsizliğimden kaynaklanan bir anlık dalgınlıkla elimin sağ işaret parmağının üst kısmını doğrama makinasına kaptırdım ve hastaneye giderek gerekli tedavileri yaptırdım. Konuyla ilgili olarak dava ve şikayetim yoktur. olay tamamen benim dalgınlığımdan kaynaklanmıştır...” şeklinde açıklamada bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle;
"Açılan davanın kabulü ile
1-559.323,37 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 27.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine,
2-25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine," şeklinde karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu olayın, davacının davalı iş yerinde sucuk kesme makinesinde kesim yaparken sağ el işaret parmağını makinenin bıçak bölümüne kaptırması şeklinde meydana geldiği, olaya davalı iş verenin davacıya iş güvenliği eğitimi ve çelik eldiven vermemesi, davacının da dikkatsiz çalışması kazaya neden olduğu, bu oluşa göre davacıya %10, davalıya %90 oranında kusur verilmesinin dosya kapsamına uygun olduğu, davacının olay nedeniyle %8,3 oranında malul kaldığı, davacının maluliyetinin 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesine uygun belirlendiği hata bulunmadığı, davacının 25.000 TL manevi tazminat isteminde bulunduğu, Mahkemece manevi tazminatın tam kabulüne karar verildiği, davacının manevi tazminat yönünden istinaf yoluna başvurmasında hukuki yararın bulunmadığı, davalı manevi tazminat yönünden istinaf talebinde bulunmuş ise de davacının maluliyet oranı, olay tarihi, kusur durumu göz önünde bulundurulduğunda belirlenen manevi tazminat tutarında hata bulunmadığı, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmakla davacı ve davalının istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;
a. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda davacınının iş göremezlik durumu bakımından yapılan saptamanın yargıya dayanak alınamayacak nitelikte üstünkörü yapıldığını, raporun kabul edilemez nitelikte hukuka aykırı olduğunu,
b. Kusurun hatalı belirlendiğini, davacının hem sürekli iş göremezlik hem de kusur oranının hukuka aykırı olarak belirlendiğini,
c. Maddi ödence alacağının eksik hesaplandığını belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.
2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;
a. Olayın davacının kendi dalgınlığından kaynaklandığını, davacının elini makineye kaptırmasının dikkatsizliği sonucunda meydana geldiğini beyan ettiğini,
b. Kusur raporunun hatalı olduğunu,
c. ... Kurumunun 06.11.2018 tarihli raporunda davacının "iş göremezliğinin olmadığı" tespitinde bulunulduğunu, ... Kurumu Başkanlığı Ankara Kocatepe Sağlık ... Merkez Müdürlüğünün 17.02.2020 tarihli Sağlık Kurulu kararında ise davacının sürekli iş göremezlik oranının %8.3 olduğunun belirtildiğini, davacının yaralanması dosyada mevcut olan tedavi evrakları ve epikrizlerde görüldüğü üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olup ayakta ve pansuman yapılamak suretiyle tedavinin gerçekleştirildiğini, söz konusu kazanın 27.03.2016 tarihinde gerçekleştiğini ve adli tıp kurumu'ndan kazanın üzerinden 6 yıl geçtikten sonra ve evrak üzerinden yapılan inceleme neticesinde alınan raporda da Kocatepe Sağlık ... Merkez Müdürlüğünün belirlediği oranın yinelenmesi ile yetinildiğini, aradan geçen 6 yıllık süre göz önüne alındığında karar tarihi itibariyle belki de hiçbir maluliyeti olmayan davacı için işverenin bu denli ağır bir tazminat yükü altında bırakılmasının son derece haksız olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden ayrı ayrı alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.