MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1761 E., 2025/2395 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 37. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/354 E., 2025/133 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının davalı iş yerinde çalışırken iş kazası geçirdiğini, Ankara 71. İş Mahkemesinde 2024/7 Esas sayılı dosyada dava açıldığını ATK 2. Kurul tarafından %14.2 maluliyet oranı belirlendiğini, YSK' nın ise %7.2 maluliyet olduğuna dair rapor düzenlediğini, çelişkinin giderilmesi için Kuruma başvurduklarını, Kurumun bu oranı kabul etmediğini belirterek, 71 İş Mahkemesi dosyasında verilen kararla maluliyet tespiti davası açmak üzere süre verildiğini, 2. Üst Kurulun maluliyeti %14.2 olarak belirlediğini belirterek davacının maluliyet oranının kesin olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki süre husumet itirazında bulunmuş, maluliyet oranının kurum tarafından belirlendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; 71. İş Mahkemesinde sağlık kurulunun maluliyeti %3.1 olarak belirlediğini, itirazen YSK 28/10/2020 tarihli karar ile %7.2 malul olduğunu belirttiğini, Adli Tıp tarafından %14.2 maluliyet saptandığını, bu oranın yüksek olduğunu, kendilerinde kusur olmadığını, her türlü yetki verildiğini, sorumlu olmadıklarını, iş gücü kaybı olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulü ile 06.05.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle davacının geçici iş göremezlik süresi sonu olan 30.06.2016 tarihinden itibaren %14.2 malul olduğunun tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki bilgi ve belgelerden Ankara 71. İş Mahkemesinin 2024/7 Esas sayılı dosyasında davacının maluliyetine ilişkin YSK raporunda %7.2 maluliyet olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunda ise geçici iş göremezlik süresi sonundan itibaren %14.2 maluliyet bulunduğunun tespit edildiği, çelişki nedeniyle alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst kurul raporunda da aynı sonuca varıldığı, uyumlu Adli Tıp raporlarına dayalı olarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup somut olayda, uyumlu Adli Tıp raporları ile davacının sürekli iş göremezlik oranının yasada öngörülen prosedür izlenerek tespit edilmiş bulunduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1- Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; 71. İş Mahkemesinde sağlık kurulunun maluliyeti %3.1 olarak belirlediğini, itirazen YSK 28.10.2020 tarihli karar ile %7.2 malul olduğunu belirttiğini, Adli Tıp tarafından %14.2 maluliyet saptandığını, bu oranın yüksek olduğunu, kendilerinde kusur olmadığını, her türlü yetki verildiğini, sorumlu olmadıklarını, iş gücü kaybı olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
2- Davalı Kurum vekili; yetki süre husumet itirazında bulunmuş, maluliyet oranının Kurum tarafından belirlendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Eldeki davada, davacı yanın talebinin davalı sigortalının 06.05.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkin olduğu, nitekim hükme dayanak kılınan Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun raporunda da, davacının 06.05.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu %14.2 oranında sürekli iş göremezlik olduğu yönünde değerlendirme yapıldığı, buna göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararda yazılı şekilde "maluliyet ve maluliyet oranı" ifadelerinin kullanılması isabetsiz bulunmuştur.
3. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1.Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,
2.Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3. İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe içeriğinde ve hüküm içeriğinde yer alan "maluliyet" kelimelerinin silinerek yerlerine "sürekli iş göremezlik" kelimelerinin yazılmak suretiyle hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.