(765 S. K. m. 119) (1412 S. K. m. 253/2)
Dava: Çek keşide etme yasağına uymamaktan sanık Mehmet'in yapılan yargılanması sonunda; sanığın bir eylemi karşısında ikinci bir davanın açılamayacağı anlaşıldığından sanık hakkında açılan davanın CMUK.nun 253. maddesi gereğince reddine dair, (Malkara Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 7.11.1990 gün ve 1990/185 esas, 1990/269 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesiyle 22.1.1992 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Ön ödeme yalnız para cezasını gerektiren fiillerden şahsın mahkum olacağı para cezasını ödeyerek aleyhine kamu davası açılmasını, kamu davası açılmışsa davanın ortadan kaldırılmasını veya düşmesini sonuçlandıran bir kurum olup hem usule hem de maddi ceza hukukuna ilişkin karma nitelikte bir düzenleme getirmekte suç işlenmesiyle ortaya çıkan sanık ile Devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme sebeplerinden birisidir.
Ön ödemeye tabi suçlarda C. Savcısının ön ödeme tebligatı üzerine ödeme yapılması halinde verilen takipsizlik kararı ile suç vasfının değişmesi sebebiyle eyleme uygun cezanın TCY.nın 119. maddesi kapsamın içinde kalması veya C. Savcısının yasal zorunluluğa rağmen bu madde uyarınca sanığa tebligat yapmadan dava açması durumlarında mahkemenin ön ödeme tebligatı üzerine ödeme yapılmasıyla kamu davasının ortadan kaldırılmasına -düşmesine- ilişkin karar hüküm niteliğinde olup sanığın yargılanmasını önleyici nitelikte hukuki sonuç doğurmaktadır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Ceza Bölümü Genel Kurulu'nun 14.3.1983 tarihli, 1983/2 esas, 1983/2 karar sayılı kararıyla;
"İddianamede gösterilen suç vasfının duruşmada değişmiş olması sebebiyle TCY.nın 119. maddesi içinde kaldığının anlaşılması veya C. Savcısının yasal zorunluluğa rağmen bu madde uyarınca sanığa tebligat yapmadan dava açması durumlarında mahkemenin sanığın sorgusunun yapılıp yapılmadığı koşulunu aramadan vereceği 10 günlük süre içerisinde ön ödemenin yargılama giderleri ile birlikte ödenmesi üzerine kamu davasını ortadan kaldırmaya karar vermesi gerekir" görüşü benimsenmiştir.
Mahkemenin ön ödeme tebligatı üzerine ödeme yapılması durumunda davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekte, verilen bu karar CYY.nın 253/2. maddesine göre hüküm olmaktadır.
C.Savcısının ön ödeme tebligatı üzerine ödeme yapılması durumunda da iş takipsizlik kararı ile sonuçlandırılmaktadır. C. Savcılarınca TCK.nun 119. maddesine göre verilen takipsizlik kararları diğer takipsizlik kararlarından kamu davasının açılmasını ve sanığın yargılanmasını önlemesi bakımından farklı olup, ön ödemeye tabi suçlarda mahkemece tebligat yapılıp ödeme yapılması üzerine verilen kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair kararlarala aynı mahiyette olup, aynı hukuki sonucu doğuran bir karar olmakta ve CYY.nın 253/2. maddesinde sayılan ve hüküm niteliğini taşıyan kararlar meyanında saymak zorunluluğu bulunmaktadır.
Yukarıda izah olunan nedenlerle C. Savcısı tarafından TCY.nın 119. maddesine göre verilen takipsizlik kararları diğer takipsizlik kararlarından farklı olup mahkemelerce ön ödemeye tabi suçlarda tebligat üzerinden ödeme yapılması durumunda verilen davanın ortadan kaldırılmasına dair kararların doğurduğu hukuki sonuçların doğuran karar niteliğinde olduğu mahkemenin takipsizlik kararını dayanak yaparak davanın reddine karar vermesinde bir usulsüzlük görülmemiş, Yargıtay C. Başsavcılığı'nın takipsizlik kararı dayanak yapılarak mahkemece davanın reddine karar verilemeyeceğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sonuç: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya kapsamına göre C. Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 3.3.1992 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy