(765 S. K. m. 3, 99, 258, 516)
Dava: Izrar, memura mukavemetten sanık Orhan'ın yapılan yargılanması sonunda; ızrar suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine, sanığın TCK.nun 258/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca 900.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine dair, Akseki Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 6.11.1992 gün ve 1992/55 esas, 1992/92 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve Üst C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'nın onama ve ortadan kaldırma isteyen 30.9.1993 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: Görevli memura mukavemet suçu ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Üst C. Savcısının ızrar suçuyla ilgili temyizine gelince;
Sanık Osman'ın, Jandarma Karakolu nezarethanesinin camını kırdığına göre eylemin, TCK.nun 516. maddesinin 2. fıkrasının 3 nolu bendine uyduğu ve bu suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nun 99. maddesi uyarınca davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı sanık ve Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 07.12.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy