(765 S. K. m. 119, 518)
Dava: Mala zarar vermekten sanık Cemile'nin, bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne dair, (Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 9.10.1992 gün ve 1992/240 esas, 1992/221 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi mahalli ve üst C. Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen 29.4.1993 tarihli tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre üst ve mahalli C. Savcılarının sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
TCK.nun 518/2. maddesinde; hürriyeti bağlayıcı ceza yanında gösterilen para cezasının alt sınırı belirlenmemiş olmasına göre para cezası bakımından TCK.nun 119. maddesinde yazılı artırma hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, uyulmasına karar verilen bozma kararı içeriğine yanlış anlam verilerek her iki cezanın da artırmaya tabi tutulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ise de; bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan temel ağır para cezasının 3.000 liraya, sonuç ağır para cezasının da 6.000 liraya indirilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 5.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy