(765 S. K. m. 285, 403, 404, 405)
Dava: Uyuşturucu madde (eroin) satmaktan sanık Gazi'nin yapılan yargılanması sonunda; sanığın eylemine uyan TCK.nun 403/5-6, 405/2, 59. maddeleriyle 3 yıl, 4 ay ağır hapis ve 6.458.333 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, İstanbul Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 11.11.1993 gün ve 1992/239 esas, 1993/216 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından duruşmalı olarak istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'nın onama isteyen 3.3.1994 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle; duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, aşağıdaki karar tespit edildi:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.1993 gün ve 1993/301-338 sayılı kararında da açıklandığı üzere, TCY.nın 405/2. maddesinin uygulanabilmesi için sanığın, suçun meydana çıkmasına veya suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım etmesi gerektiği, sadece başkalarının suçla ilgilerini açıklamasının yeterli olmadığı, adını verdiği kişileri suçlama (atfı cürüm) yada iftira durumunun bulunmadığının belirlenmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, uyuşturucu maddeyi satın aldığı kişinin evini göstermesi, bu kişinin varlığının ve evini terkettiğinin saptandığı gerekçesiyle, sözü edilen madde uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Sonuç: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmasının reddiyle hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 02.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy