(1412 S. K. m. 122) (765 S. K. m. 59, 404) (647 S. K. m. 4)
İçmek amacıyla esrar bulundurmaktan sanık A. Kaymaz'ın yapılan yargılanması sonunda; TCK. nun 404/2, 59 ve 647 syılı kanunun 4. maddeleri gereğince 1.500.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne dair Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.1993 gün ve 1993/163 esas 1993/193 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 12.4.1994 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
3842 sayılı Yasa ile CMUK. nun 122/1. maddesinde yapılan değişiklikle hükmedilen ceza, para cezası olsa dahi kefalet parasının hükmün infazına başladığında iadesi yerine hükmün kesinleştiğinde geri verilmesine denilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.05.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy