(2253 S. K. m. 19, 23, 24) (1412 S. K. m. 344)
Dava: Zarar vermek ve hakaretten sanık Koray'ın yapılan yargılanması sonunda; kamu davasının CMUK.nun 253/5. maddesi gereğince düşürülmesine dair, Çıldır Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 19.07.1994 gün ve 1994/15 esas, 1994/16 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi şahsi davacı tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'nın onama isteyen teliğinamesi ile 15.2.1995 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: 2253 sayılı Kanunun 23. maddesi hükmüne nazaran küçüklerin işledikleri suçlardan dolayı aleyhlerine şahsi dava açılamayacağı gibi CMUK.nun 344. madde kapsamına girse dahil sanığın yaşı nedeniyle şahsi dava konusu yapılmasına yasal olarak bulunmayan suçlardan dolayı zuhulen açılan şahsi davaya C. savcısının iştirak edip etmemesi de sözkonusu olamayacağından, (kamu yararı görülmediğinden şahsi davaya iştirak edilmeyecektir) şeklindeki görüşün hukuki değer taşımadığı aşikar olup Kanunun amacının; çocuk suçluluğunu önlemek ve suçlu çocukların suçun işlenmesinden sonraki durumlarının izlenmesi suretiyle ıslaha yönelik tedbirlerin alınmasını sağlamak ve onları topluma kazandırmak olmasına, küçükler haklarındaki tahkikatın bizzat C. Savcıları tarafından yapılacağına ilişkin 19. ve şikayete bağlı suçlarda vazgeçmenin kamu davasını düşürmeyeceğine dair 24. maddelerinin bu amaçla düzenlenmiş olmalarına, şahsi davaya konu edilen olay nedeniyle sanık hakkında yeterli kanıt bulunmadığından 26.4.1994 tarihinde C. Savcılığınca takipsizlik kararı verilmiş olup müştekisine 30.6.1994 tarihinde tebliğ edildiğinin ve itiraz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılmasına göre tedbir konusunda girişimde bulunulması gereğinin ortadan kalkmış olmasına, yapılan duruşmaya, incelenen dosya içeriğine göre şahsi davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu bakımından doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.03.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy