(765 S. K. m. 46, 47, 516, 421/2, 80, 521/2)
Dava: Geceleyin mesken mahsuniyetini ihlal, sarkıntılık, ızrardan sanık C. Köktürk'ün yapılan yargılanması sonunda; mesken mahsuniyeti ihlal ve nas'ı ızrardan beraatine diğer suçtan hükümlülüğüne dair İSTANBUL 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27/6/1994 gün ve 1993/75 esas, 1994/678 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından süresinde, sanık vekili tarafından ise süresinden sonda istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 16/3/1995 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Süresinden sonra sanık vekili tarafından yapılan temyiz inceleme isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Müdahil vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan duruşmada, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak:
1- Sanığın dosyada bulunan Erenköy Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinin 30/3/1994 tarihli raporuyla "Remisyonda psikotik reaksiyon" olduğu tespit edildiğine göre bu durumun sanığın hareket serbestisini tamamen veya kısmen etkileyecek derecede olup olmadığı ve fiilin TCK.nun 46. yada 47. maddesi kapsamına girip girmediğinin anlaşılabilmesi için sanığın Adli Tıp Kurumunda gözleme tabi tutularak düzenlenecek rapora göre 4. ihtisas kurulundan alınacak rapora göre tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi.
2- Kabule göre;
Oluşa toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre sanığın TCK.nun 516. maddesi kapsamında Boğaziçi Üniversitesi yurduna ait kapıyı kırmak suçu sübuta erdiği halde yasal olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,
3- Sanığın, müdahilin bulunduğu yere girmek için kapısını kırdığı sırada sesi duyan görevlilerin olay yerine gelmeleri üzerine eylemini tamamlayamadığı ve bu suretle eylemin konut dokunulmazlığını bozma suçuna eksik teşebbüs derecesinde kaldığı anlaşıldığı halde yazılı gerekçe ile beraat hükmü kurulması,
4- Sanığın, müştekiye karşı birden fazla sırnaşıkça davranışları tümü itibariyle müstakil TCK.nun 421/2.deki suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK.nun 80. maddesinin de uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
5- Sarkıntılık suçundan gerekçeli kararda uygulama maddesi olarak TCK.nun 421/2. maddesi yerine TCK.nun 521/2. maddesi olarak gösterilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerdin dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.04.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy