(7201 S. K. m. 35) (3167 S. K. m. 13) (765 S. K. m. 119) (1412 S. K. m. 343)
Dava: 3167 Sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkındaki muhalefetten sanık Mustafa Kemal ...'ün anılan kanunun 13/1. maddesi uyarınca 120.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, İstanbul 4. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 28.3.1991 gün ve 1990/3810-816, sayılı ceza kararnamesine vaki itirazın reddine ilişkin, 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.2.1995 gün ve 1995/14 sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.
Sanığa isnat edilen suçun kabul edilen niteliğine ve uygulanan kanun maddesine göre 3506 sayılı kanunla değişik TCK. nun 119. maddesi kapsamına girip önödemeye tabi bulunmasına Cumhuriyet Başsavcılığınca usulüne uygun önödeme ihtarı yapılmadan kamu davası açılmış olmasına göre TCK. nun 119. maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Ceza Bölümü Genel Kurulunun 11.4.1983 gün ve 1983/2-2 sayılı kararı uyarınca mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde önödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre mukteza tayin edilmesi gerektiği nazara alınmaksızın itirazın kabulü yerine yazılı olduğu şekilde reddine karar verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden bahisle;
CMUK. nun 343. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18.5.1995 gün ve 11260 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak C. Başsavcılığının 29.5.1995 gün YE/51266 sayılı tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Yazılı emir hakim tarafından ve mahkemelerden verilen ve Yargıtay'ca tetkik edilmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerde yasaya aykırılık söz konusu olduğunda söz edilebilir.
7201 Sayılı Tebligat Yasasının 35. maddeleri uyarınca yapılan tebligatın geçerlik kazanabilmesi için mahkeme divanhanesinin uygun bir yerinde asılması gerekir.
Yazılı emrin konusunu teşkil eden dosyada, tebligat'ın mahkemenin divanhanesinin uygun bir yerine asıldığını gösteren bir belgeye rastlanmamıştır. Bu itibarla kesinleşmiş bir karar yoktur.
Sonuç: Bu itibarla yerinde görülmeyen yazılı emrin isteğinin bu nedenle REDDİNE ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılık makamına TEVDİİNE 07.06.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy