(1412 S. K. m. 343, 262) (5271 S. K. m. 309, 310, 6)
Dava: 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve bıçakla müessir fiil suçundan sanık Erdoğan ile bıçakla müessir fiil suçundan sanık Mehmet haklarında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu kısmen beraat kısmen de bu işlere bakma görevinin Sulh Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle Niğde Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.11.1994 gün ve 1994/757- 876 sayılı görevsizlik kararı üzerine, dosyanın gönderildiği Niğde Sulh Ceza Mahkemesince de verilen 24.11.1994 gün ve 1994/1326- 1674 sayılı görevsizlik kararı ile ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği merci Niğde Ağır Ceza Mahkemesince verilen ve Niğde Sulh Ceza Mahkemesinin 24.11.1994 gün ve 1994/1326- 1674 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 19.1.1995 gün ve 1995/12 Müt. sayılı kararı havi dosya tetkik olundu.
Karar: Tüm dosya münderecatına göre, iddianame kapsamında bulunan 6136 sayılı Kanuna muhalefet iddiasına ve mahkemece duruşma açılmış olmasına nazaran davanın üst dereceli mahkemede görülmesinin sanık için güvence teşkil edeceği, sevke göre davaya CMUK. nun 262. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilmeksizin Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.1994 gün 1994/757- 876 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı olduğu şekilde gerekçe ile karar ittihazında isabet görülmediğinden bahisle;
CMUK. nun 343. maddesi uyarınca Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 19.1.1995 gün 1992/12 Müt. sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21.6.1995 gün ve 14206 sayılı Yazılı Emirlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunup Yargıtay C. Başsavcılığının 27.6.1995 gün ve Y.E. 65263 sayılı tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Ayrıntıları 9.12.1931 gün ve 12/48, 10.6.1942 gün ve 26/16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları ile Ceza Genel Kurulu'nun 21.12.1987 gün ve 418/27 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, yargılama faaliyetinin aksamasına ve gecikmesine meydan vermemek bakımından, iki değişik yer mahkemeleri veya mahkeme ile yargı yetkisine sahip heyetler arasında husule gelen olumlu veya olumsuz görev uyuşmazlıkları üzerine, müşterek Yüksek dereceli mahkemenin vereceği kararlar kesindir. Bir başka ifade ile uyuşmazlığı çözen merciin kararı hem mahkemeyi, hem de Yargıtay'ı bağlar. (Nurullah Kunter No:196)
Sözü edilen bu kararlar hakkında olağan ve olağanüstü yasa yollarına başvurulamaz. Bu düşünce öğreti de, N. Kunter, F. Erem, Ö. Tosun ve E. Yurtcan tarafından da benimsenmektedir.
Sonuç: Bu nedenle, haklı sebeplere dayanmayan yazılı emir ile bozma isteğinin reddine ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılık makamına TEVDİİNE, 6.9.1995 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy